De vogel die twee keer verdwenen leek

In het oosten van het eiland vloog Polly een oud bos in. Mos bedekte de bomen. Er kwam weinig zonlicht op de grond. Een klein grijs met roze vogeltje leeft alleen hier. Het heet de priolo.

In the east of the island, Polly flew into an old forest. Moss covered the trees. Little sunlight reached the ground. A small grey and pink bird lives only here. Its name is the priolo.

De vogel was bijna verdwenen. Na negentienhonderdtweeëndertig zag niemand hem nog. Toen vonden mensen er in negentienhonderdzevenenzestig weer een paar. Maar boerderijen namen zijn huis in. Al snel waren er minder dan honderd paren over. Het is een van de zeldzaamste vogels van Europa.

The bird almost disappeared. People saw none after nineteen thirty-two. Then in nineteen sixty-seven, people found some again. But farms kept taking its home. Soon fewer than one hundred pairs were left. It is one of Europe's rarest birds.

Mensen werkten hard om hem te helpen. Ze plantten de juiste bomen terug. Polly zag twee priolo's voorbij vliegen. Hun borst flitste zachtroze.

People worked hard to help it. They planted the right trees again. Polly saw two priolos fly by. Their breasts flashed soft pink.

Polly bleef stil zitten. Het bos werd ook weer stil. Het voelde als een goede ruil: stilte, voor een vogel die nog leeft.

Polly stayed still. The forest grew still again. It felt like a good trade: quiet, for a bird that still lives.