Walang Ikaapat na Palapag Kahit Saan

Walang ikaapat na palapag ang gusaling ito. I-tag mo ang kaibigan mong siguradong magtatanong kung bakit. Papasok ka sa elevator ng isang matayog na gusali sa Silangang Asya at pipindutin mo ang mataas na palapag. Tatlo, tapos lima ang susunod. Basta na lang walang apat.

This building has no fourth floor. Tag the friend who would definitely ask why. You step into an elevator in a tall building in East Asia and press the button for a high floor. The numbers go three, then five. Four is simply missing.

Hindi ito pagkakamali. Sa Chinese, Japanese, at Korean, ang salita para sa apat ay halos kaparehong-kapareho ng tunog ng salita para sa kamatayan. Maraming tao ang umiiwas sa numerong ito, gaya ng ibang gusali sa Kanluran na nilalaktawan ang ikalabintatlong palapag. Kaya tinatanggal na lang ito ng mga nagtatayo, o isinusulat na lang na tatlong A.

It is not a mistake. In Chinese, Japanese, and Korean, the word for four sounds almost exactly like the word for death. Many people avoid the number the same way some buildings in the West skip a thirteenth floor. So builders leave it out completely, or write three A instead.

Tumingin ka sa sapat na dami ng elevator sa Beijing, Tokyo, o Seoul at mapapansin mo ang parehong puwang nang paulit-ulit: walang palapag apat, walang labing-apat, walang dalawampu't apat. Isang buong numero, tinanggal sa pang-araw-araw na buhay.

Look at enough elevators in Beijing, Tokyo, or Seoul and you will notice the same gap again and again: no floor four, no floor fourteen, no floor twenty-four. A whole number, removed from daily life.