Yarım Kubbe

Dördüncü gün, Polly Yarım Kubbe'ye tırmanmaya karar verdi. Ünlü kablo rotasından değil (zaten mevsim dolayısıyla kapalıydı), ama havadan. Yarım Kubbe'nin kuzey yüzü vadinin tabanından neredeyse dik bir şekilde yükselir. Burası, 15.000 yıl önce bir buzul tarafından cilalanmış, 1.500 metre uzunluğunda pürüzsüz granittir.

On the fourth day, Polly decided to climb Half Dome. Not on the famous cable route up the back (it was closed for the season anyway), but in the air. Half Dome's north face rises almost straight up from the valley floor. It is 1,500 metres of smooth granite, polished by a glacier 15,000 years ago.

Gün ışığıyla birlikte başladı. Mirror Lake yakınlarındaki çam korusundan havalandı ve yavaşça spiraller çizerek yükseldi.

She started at first light. She flew from a pine grove near Mirror Lake and climbed slowly in spirals.

Üç yüz metreye ulaştığında, beyaz boğazlı kırlangıçlardan oluşan bir sürüye katıldı. Onlardan düzinelerce vardı. Polly'nin şimdiye kadar uçtuğu en hızlı küçük kuşlardı. Yanından hızla geçip çığlık attılar. Polly havadaki en yavaş kuştu. Kırlangıçlar bunu umursamıyor gibiydi.

At three hundred metres up, she joined a flock of white-throated swifts. There were dozens of them. They were the fastest small bird Polly had ever flown with. They flashed and screamed past her. Polly was the slowest bird in the air. The swifts did not seem to mind.

Rüzgar beş yüz metrede güçlendi. Granit, güneşten dolayı zaten ısınmıştı. Sıcak kaya, üzerindeki havayı ısıtır. Sıcak hava yükselir. Yükselen hava Polly'yi yukarı taşıdı. Uzun yaylar çizerek tırmandı, kayanın işini yapmasına izin verdi.

The wind picked up at five hundred metres. The granite was already warm from the sun. Warm rock heats the air above it. Hot air rises. Rising air lifted Polly. She climbed in long arcs, letting the rock do the work.

Yarı yolda, küçük bir çıkıntıda dinlendi. Oradan kablo rotasını görebiliyordu. Metal kablolar çıplak kayanın üzerinde uzun ince bir omurga gibi uzanıyordu. Bahar için kapalıydılar. Temmuz ayında, her gün yüzlerce insan onları tırmanacaktı.

Halfway up, she rested on a small ledge. From there she could see the cable route. The metal cables lay along the bare rock like a long thin spine. They were closed for spring. By July, hundreds of people a day would climb them.

Zirvede, granit düzdü. Yüz metre genişliğinde, hafif eğimli, insanların zirvelerini işaretlediği birkaç küçük taş yığını vardı.

At the top, the granite was flat. A hundred metres across, slightly tilted, with a few small piles of stones where humans had marked their summits.

Ünlü çıkıntılı levha olan dalış tahtasının kenarına yürüdü ve aşağı baktı. Vadi aşağıda küçük bir şerit gibiydi. El Capitan o kadar yakındı ki, ona uçabileceğini hissetti. Kanyon tabanındaki ağaçlar tüy gibi görünüyordu.

She walked to the edge of the diving board, the famous overhanging slab, and looked down. The valley was a small ribbon below. El Capitan was so close she felt she could fly to it. The trees on the canyon floor looked like fuzz.

Uzun süre kenarda kaldı. Sonra küçük, sakin bir dalışla kenardan itildi ve hemen ardından kubbenin eğrisi boyunca süzülerek aşağıya doğru indi.

She stayed at the edge a long time. Then she pushed off the lip in a small calm dive and pulled up almost immediately to glide along the curve of the dome on the way down.