Half Dome

Op de vierde dag besloot Polly om Half Dome te beklimmen. Niet via de beroemde kabelroute aan de achterkant (die was toch gesloten voor het seizoen), maar in de lucht. De noordelijke wand van Half Dome stijgt bijna recht omhoog vanaf de vallei. Het is 1.500 meter glad graniet, gepolijst door een gletsjer 15.000 jaar geleden.

On the fourth day, Polly decided to climb Half Dome. Not on the famous cable route up the back (it was closed for the season anyway), but in the air. Half Dome's north face rises almost straight up from the valley floor. It is 1,500 metres of smooth granite, polished by a glacier 15,000 years ago.

Ze begon bij het eerste licht. Ze vloog vanuit een dennenbos bij Mirror Lake en klom langzaam in spiralen omhoog.

She started at first light. She flew from a pine grove near Mirror Lake and climbed slowly in spirals.

Op driehonderd meter hoogte sloot ze zich aan bij een zwerm witkeelgierzwaluwen. Er waren tientallen van hen. Ze waren de snelste kleine vogels waarmee Polly ooit had gevlogen. Ze flitsten en schreeuwden langs haar heen. Polly was de langzaamste vogel in de lucht. De gierzwaluwen leken het niet erg te vinden.

At three hundred metres up, she joined a flock of white-throated swifts. There were dozens of them. They were the fastest small bird Polly had ever flown with. They flashed and screamed past her. Polly was the slowest bird in the air. The swifts did not seem to mind.

De wind nam toe op vijfhonderd meter. Het graniet was al warm van de zon. Warme rots verwarmt de lucht erboven. Warme lucht stijgt. Stijgende lucht tilde Polly op. Ze klom in lange bogen, terwijl de rots het werk deed.

The wind picked up at five hundred metres. The granite was already warm from the sun. Warm rock heats the air above it. Hot air rises. Rising air lifted Polly. She climbed in long arcs, letting the rock do the work.

Halverwege rustte ze op een kleine richel. Vanaf daar kon ze de kabelroute zien. De metalen kabels lagen langs de kale rots als een lange dunne ruggengraat. Ze waren gesloten voor de lente. In juli zouden honderden mensen per dag ze beklimmen.

Halfway up, she rested on a small ledge. From there she could see the cable route. The metal cables lay along the bare rock like a long thin spine. They were closed for spring. By July, hundreds of people a day would climb them.

Bovenop was het graniet vlak. Honderd meter breed, lichtjes gekanteld, met een paar kleine stapeltjes stenen waar mensen hun toppen hadden gemarkeerd.

At the top, the granite was flat. A hundred metres across, slightly tilted, with a few small piles of stones where humans had marked their summits.

Ze liep naar de rand van de duikplank, de beroemde overhangende plaat, en keek naar beneden. De vallei was een smal lintje beneden. El Capitan was zo dichtbij dat ze het gevoel had dat ze ernaartoe kon vliegen. De bomen op de bodem van de kloof leken op dons.

She walked to the edge of the diving board, the famous overhanging slab, and looked down. The valley was a small ribbon below. El Capitan was so close she felt she could fly to it. The trees on the canyon floor looked like fuzz.

Ze bleef lange tijd aan de rand staan. Toen duwde ze zich rustig van de rand af in een kleine kalme duik en trok bijna onmiddellijk op om langs de kromming van de koepel naar beneden te glijden.

She stayed at the edge a long time. Then she pushed off the lip in a small calm dive and pulled up almost immediately to glide along the curve of the dome on the way down.