Ένα πλοκάμι που γεύεται

Άπλωσε το χέρι σου και άγγιξε κάτι, και θα νιώσεις το σχήμα και την υφή του. Ένα χταπόδι που απλώνει ένα πλοκάμι κάνει κάτι πιο παράξενο: γεύεται αυτό που αγγίζει, αμέσως, μέσα από εκατοντάδες βεντούζες σε κάθε πλοκάμι.

Reach out and touch something, and you feel its shape and texture. An octopus reaching out does something stranger: it tastes what it touches, instantly, through hundreds of suckers lining each arm.

Επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα ότι οι βεντούζες του χταποδιού έχουν ειδικούς υποδοχείς, διαφορετικούς από οτιδήποτε έχει βρεθεί σε άλλα ζώα, φτιαγμένους να ανιχνεύουν χημικές ουσίες που δεν διαλύονται στο νερό. Έτσι το χταπόδι μπορεί να χώσει ένα πλοκάμι σε μια σκοτεινή σχισμή στα βράχια και να ξέρει αμέσως τι κρύβεται εκεί, τροφή, κίνδυνος ή τίποτα απολύτως, χωρίς να χρειαστεί να το δει ή να το τραβήξει έξω.

Scientists recently discovered that octopus suckers contain special receptors unlike anything found in other animals, built to sense chemicals that do not dissolve in water. This lets an octopus slide an arm into a dark crack in the rocks and immediately know what is hiding there, food, danger, or nothing at all, without needing to see it or pull it out first.

Είναι ένας εντελώς διαφορετικός τρόπος να βιώνεις τον κόσμο, αφή και γεύση ενωμένες σε μία αίσθηση, μοιρασμένη σε οκτώ ανεξάρτητα πλοκάμια. Για ένα χταπόδι που κυνηγά στο απόλυτο σκοτάδι, αυτός ο συνδυασμός μπορεί να είναι πιο χρήσιμος από ό,τι θα ήταν ποτέ τα μάτια.

It is a completely different way of experiencing the world, touch and taste combined into a single sense, spread across eight independent arms. For an octopus hunting in total darkness, that combination might be more useful than eyes ever could be.