Tat Alabilen Bir Kol

Elinizi uzatıp bir şeye dokunun, onun biçimini ve dokusunu hissedersiniz. Kolunu uzatan bir ahtapot ise daha tuhaf bir şey yapar: dokunduğu şeyin tadını anında alır, her kolunu kaplayan yüzlerce vantuz sayesinde.

Reach out and touch something, and you feel its shape and texture. An octopus reaching out does something stranger: it tastes what it touches, instantly, through hundreds of suckers lining each arm.

Bilim insanları kısa süre önce, ahtapot vantuzlarının başka hiçbir hayvanda bulunmayan, suda çözünmeyen kimyasalları algılamak için yapılmış özel reseptörler taşıdığını keşfetti. Bu, ahtapotun kolunu kayaların arasındaki karanlık bir yarığa sokup orada ne saklandığını, yiyecek mi, tehlike mi, yoksa hiçbir şey mi olduğunu, görmeye ya da çıkarmaya gerek kalmadan anında bilmesini sağlıyor.

Scientists recently discovered that octopus suckers contain special receptors unlike anything found in other animals, built to sense chemicals that do not dissolve in water. This lets an octopus slide an arm into a dark crack in the rocks and immediately know what is hiding there, food, danger, or nothing at all, without needing to see it or pull it out first.

Bu, dünyayı algılamanın bambaşka bir yolu: dokunma ile tat tek bir duyuda birleşmiş ve sekiz bağımsız kola yayılmış. Tam karanlıkta avlanan bir ahtapot için bu birleşim, gözlerin olabileceğinden daha kullanışlı olabilir.

It is a completely different way of experiencing the world, touch and taste combined into a single sense, spread across eight independent arms. For an octopus hunting in total darkness, that combination might be more useful than eyes ever could be.