De laatste twee tuinen van Europa

Op een groene helling boven de kust groeiden rijen theestruiken in nette lijnen tot aan de zee. Ze zagen er bijna zo netjes uit als een tekening. Polly landde op een stenen muurtje en keek uit. Dit is een van de slechts twee plekken in Europa waar nog thee wordt verbouwd, en de enige die je kunt bezoeken.

On a green hillside above the coast, rows of tea bushes grew in neat lines down to the sea. They looked almost as tidy as a drawing. Polly landed on a stone wall and looked out. This is one of only two places left in Europe that still grows tea, and the only one people can visit.

De boerderij begon in achttienhonderddrieëntachtig. Daarvoor teelde het eiland sinaasappels, maar een ziekte doodde de bomen. De telers hadden iets nieuws nodig voor de vulkanische grond, dus haalden ze theeplanten en oude Engelse machines. Allebei worden ze vandaag nog gebruikt, waardoor dit de oudste theeboerderij van Europa is.

The farm began in eighteen eighty-three. Before that, the island grew oranges, but a disease killed the orange trees. The growers needed something new for the volcanic soil, so they brought in tea plants and old English machines. Both are still used today, which makes this the oldest tea farm in Europe.

In de kleine fabriek rollen en drogen ijzeren machines van meer dan honderd jaar oud nog steeds de blaadjes. Werkers plukken de jongste blaadjes met de hand, want die geven de beste thee. Er worden hier geen bestrijdingsmiddelen gebruikt, een regel die de telers vanaf het begin volgen.

Inside the small factory, iron machines more than a hundred years old still roll and dry the leaves. Workers still pick the newest leaves by hand, because the youngest leaves make the best tea. No pesticides are used here, a rule the growers have followed since the very start.

Polly liep langs een warme rij theeplanten. De blaadjes roken naar gras na regen. Vijf generaties telers hebben voor deze helling gezorgd, oogst na oogst.

Polly walked along a warm row of tea plants. The leaves smelled like grass after rain. Five generations of growers had cared for this hillside, one harvest at a time.