De garnaal met een zon in zijn schaar

Deze garnaal is gevaarlijker dan hij eruitziet. Stuur dit naar iemand die kleine dingen onderschat. In warme ondiepe zeeën leeft een garnaal nauwelijks langer dan een vinger, met één overdreven grote schaar die klaarstaat als een gespannen veer.

This shrimp is more dangerous than it looks. Send this to someone who underestimates small things. In warm shallow seas lives a shrimp barely the length of a finger, with one oversized claw held ready like a loaded spring.

Wanneer de garnaal die schaar dichtklapt, gebeurt dat zo snel dat hij niet alleen zijn doelwit raakt. Hij creëert een bel in het water die bijna direct ineenstort, en voor een fractie van een seconde bereikt de binnenkant van die instortende bel een temperatuur die dicht bij die van het oppervlak van de zon ligt. Alleen al het geluid is luider dan een geweerschot, luid genoeg om kleine vissen in de buurt te verdoven of te doden.

When the shrimp snaps that claw shut, it happens so fast that it does not just hit its target. It creates a bubble in the water that collapses almost instantly, and for a fraction of a second, the inside of that collapsing bubble reaches a temperature close to the surface of the sun. The sound alone is louder than a gunshot, loud enough to stun or kill small fish nearby.

Aan de garnaal zelf wordt niets warm. De hitte en het geluid komen allebei van de bel, verdwenen voordat ze ooit gevoeld hadden kunnen worden. Duikers die bij koraalriffen werken, horen het klappende geluid vaak voordat ze ook maar één garnaal zien.

Nothing about the shrimp itself gets hot. The heat and the sound both come from the bubble, gone before it could ever be felt. Divers who work near coral reefs often hear the snapping sound before they see a single shrimp.