Οι Τελευταίοι Δύο Κήποι της Ευρώπης

Σε μια πράσινη πλαγιά πάνω από την ακτή, σειρές από θάμνους τσαγιού κατέβαιναν προς τη θάλασσα σε τακτικές γραμμές. Έμοιαζαν σχεδόν σαν σχέδιο. Η Πόλι προσγειώθηκε σε έναν πέτρινο τοίχο και κοίταξε. Αυτό είναι ένα από τα μόνο δύο μέρη που έχουν μείνει στην Ευρώπη όπου καλλιεργείται ακόμη τσάι, και το μοναδικό που μπορεί να επισκεφτεί κανείς.

On a green hillside above the coast, rows of tea bushes grew in neat lines down to the sea. They looked almost as tidy as a drawing. Polly landed on a stone wall and looked out. This is one of only two places left in Europe that still grows tea, and the only one people can visit.

Η φάρμα ξεκίνησε το χίλια οκτακόσια ογδόντα τρία. Πριν από αυτό, το νησί καλλιεργούσε πορτοκάλια, αλλά μια ασθένεια σκότωσε τις πορτοκαλιές. Οι καλλιεργητές χρειάζονταν κάτι καινούριο για το ηφαιστειακό χώμα, έτσι έφεραν φυτά τσαγιού και παλιές αγγλικές μηχανές. Και τα δύο χρησιμοποιούνται ακόμη σήμερα, κάτι που κάνει αυτή τη φάρμα την παλαιότερη της Ευρώπης.

The farm began in eighteen eighty-three. Before that, the island grew oranges, but a disease killed the orange trees. The growers needed something new for the volcanic soil, so they brought in tea plants and old English machines. Both are still used today, which makes this the oldest tea farm in Europe.

Μέσα στο μικρό εργοστάσιο, σιδερένιες μηχανές πάνω από εκατό χρόνων στρίβουν και στεγνώνουν ακόμη τα φύλλα. Οι εργάτες μαζεύουν τα πιο φρέσκα φύλλα με το χέρι, γιατί τα νεαρά φύλλα δίνουν το καλύτερο τσάι. Εδώ δεν χρησιμοποιούνται φυτοφάρμακα. Είναι ένας κανόνας που οι καλλιεργητές τηρούν από την αρχή.

Inside the small factory, iron machines more than a hundred years old still roll and dry the leaves. Workers still pick the newest leaves by hand, because the youngest leaves make the best tea. No pesticides are used here, a rule the growers have followed since the very start.

Η Πόλι περπάτησε δίπλα σε μια ζεστή σειρά από φυτά τσαγιού. Τα φύλλα μύριζαν σαν χορτάρι μετά τη βροχή. Πέντε γενιές καλλιεργητών είχαν φροντίσει αυτή την πλαγιά, μια σοδειά τη φορά.

Polly walked along a warm row of tea plants. The leaves smelled like grass after rain. Five generations of growers had cared for this hillside, one harvest at a time.