Şafakta Gömülen Akşam Yemeği

Buharla kaplı küçük bir gölün yakınında Polly, siyah zemindeki derin çukurların yanında bir sıra büyük tencere buldu. Kalın önlüklü bir aşçı her çukura iple kapalı bir tencere indiriyordu. Polly izlemek için yakına kondu ve yerdeki bir çukurda pişirmeye değecek şeyi merak etti.

Near a small lake covered in steam, Polly found a row of big pots next to deep holes in the black ground. A cook in a thick apron lowered a sealed pot into each hole using a rope. Polly landed nearby to watch, curious what could be worth cooking in a hole in the ground.

Her tencere et, sucuk, lahana ve sebze doluydu. Çukurlar aşağıdan yanardağ tarafından, kaynar su kadar ısıtılıyor. Hiç ateş kullanılmıyor. Isı yalnızca yerin derinliklerinden, uzun zaman önce taş halkalarla işaretlenmiş çatlaklardan geliyor.

Each pot was full of meat, sausage, cabbage, and vegetables. The holes are heated from below by the volcano, to about the same heat as boiling water. No fire is used at all. The heat comes only from deep underground, through cracks marked with stone rings long ago.

Aşçı Polly'ye çoğunlukla elleriyle gösterdi: tencereler altı ya da yedi saat gömülü kalıyor. İnsanlar beklerken gölü ya da kasabayı geziyor. Sonra yemeklerini kazıp çıkarmak için geri dönüyorlar.

The cook showed Polly, mostly with his hands, that the pots stay buried for six or seven hours. People go visit the lake or the town while they wait. Then they come back to dig up their dinner.

İlk tencere çıktığında kalın bir buhar yükseldi ve pişmiş etin kokusu havayı doldurdu. Polly yemek için kalmadı, ama aşçının tencereyi taşıyışını izledi; dağın pişirdiği yemekle gurur duyuyordu.

When the first pot came out, thick steam rose up, and the smell of cooked meat filled the air. Polly did not stay to eat, but she watched the cook carry the pot away, proud of a meal the mountain had cooked.