Hapunang Ibinaon sa Madaling-araw

Malapit sa isang maliit na lawang natatakpan ng singaw, nakita ni Polly ang hanay ng malalaking palayok sa tabi ng malalalim na butas sa itim na lupa. Ibinaba ng kusinerong may makapal na apron ang selyadong palayok sa bawat butas gamit ang lubid. Dumapo si Polly sa malapit upang manood, nagtataka kung ano ang sulit lutuin sa loob ng butas sa lupa.

Near a small lake covered in steam, Polly found a row of big pots next to deep holes in the black ground. A cook in a thick apron lowered a sealed pot into each hole using a rope. Polly landed nearby to watch, curious what could be worth cooking in a hole in the ground.

Puno ng karne, longganisa, repolyo, at gulay ang bawat palayok. Pinaiinit ang mga butas mula sa ilalim ng bulkan, halos kasingtindi ng kumukulong tubig. Walang apoy na ginagamit. Galing lamang sa malalim na lupa ang init, sa mga bitak na minarkahan ng bilog na bato noong unang panahon.

Each pot was full of meat, sausage, cabbage, and vegetables. The holes are heated from below by the volcano, to about the same heat as boiling water. No fire is used at all. The heat comes only from deep underground, through cracks marked with stone rings long ago.

Ipinakita ng kusinero kay Polly, halos gamit lamang ang kamay, na nananatiling nakabaon ang mga palayok nang anim o pitong oras. Bumibisita ang mga tao sa lawa o sa bayan habang naghihintay. Pagkatapos, bumabalik sila upang hukayin ang kanilang hapunan.

The cook showed Polly, mostly with his hands, that the pots stay buried for six or seven hours. People go visit the lake or the town while they wait. Then they come back to dig up their dinner.

Nang lumabas ang unang palayok, umangat ang makapal na singaw, at pumuno sa hangin ang amoy ng lutong karne. Hindi nagpaiwan si Polly upang kumain, pero pinanood niya ang kusinerong bitbit ang palayok palayo, buong pagmamalaki sa pagkaing niluto ng bundok.

When the first pot came out, thick steam rose up, and the smell of cooked meat filled the air. Polly did not stay to eat, but she watched the cook carry the pot away, proud of a meal the mountain had cooked.