Avondeten, bij zonsopgang begraven

Bij een klein meer vol stoom vond Polly een rij grote potten naast diepe gaten in de zwarte grond. Een kok in een dikke schort liet met een touw een afgesloten pot in elk gat zakken. Polly landde ernaast om te kijken, benieuwd wat het waard was om in een gat in de grond te koken.

Near a small lake covered in steam, Polly found a row of big pots next to deep holes in the black ground. A cook in a thick apron lowered a sealed pot into each hole using a rope. Polly landed nearby to watch, curious what could be worth cooking in a hole in the ground.

Elke pot zat vol vlees, worst, kool en groenten. De gaten worden van onderaf verwarmd door de vulkaan, tot ongeveer de hitte van kokend water. Er wordt geen vuur gebruikt. De warmte komt alleen van diep onder de grond, door scheuren die lang geleden met stenen ringen zijn gemarkeerd.

Each pot was full of meat, sausage, cabbage, and vegetables. The holes are heated from below by the volcano, to about the same heat as boiling water. No fire is used at all. The heat comes only from deep underground, through cracks marked with stone rings long ago.

De kok liet Polly zien, vooral met zijn handen, dat de potten zes of zeven uur begraven blijven. Mensen gaan intussen naar het meer of het dorp. Daarna komen ze terug om hun avondeten op te graven.

The cook showed Polly, mostly with his hands, that the pots stay buried for six or seven hours. People go visit the lake or the town while they wait. Then they come back to dig up their dinner.

Toen de eerste pot omhoog kwam, steeg er dikke stoom op, en de geur van gaar vlees vulde de lucht. Polly bleef niet eten, maar ze zag de kok de pot wegdragen, trots op een maaltijd die de berg had gekookt.

When the first pot came out, thick steam rose up, and the smell of cooked meat filled the air. Polly did not stay to eat, but she watched the cook carry the pot away, proud of a meal the mountain had cooked.