İki Kez Kayıp Sayılan Kuş

Adanın doğusunda Polly, yosunla kaplı yaşlı defne ağaçlarından oluşan bir ormana uçtu. Yere pek güneş ışığı ulaşmıyordu. Pico da Vara yakınındaki bu serin orman, dünyada başka hiçbir yerde bulunmayan küçük gri ve pembe bir kuşun son evi. Adı priolo.

In the east of the island, Polly flew into an old forest of laurel trees covered in moss. Not much sunlight reached the ground. This cool forest near Pico da Vara is the last home of a small grey and pink bird found nowhere else on Earth, called the priolo.

Kuş iki kez neredeyse yok oldu. İnsanlar bin dokuz yüz otuz ikide onu görmeyi bıraktı ve uzun yıllar herkes onun gittiğini sandı. Sonra bin dokuz yüz altmış yedide aynı ormanda küçük bir grup yeniden bulundu. Yine de tarım yaşam alanını daraltmaya devam etti ve geriye yüzden az üreyen çift kaldı. Avrupa'nın en nadir ötücü kuşlarından biri.

The bird almost disappeared twice. People stopped seeing it in nineteen thirty-two, and for many years everyone thought it was gone. Then, in nineteen sixty-seven, a small group was found again in this same forest. Even so, farming kept shrinking its home, until fewer than one hundred breeding pairs were left. It is one of the rarest songbirds in Europe.

İnsanlar onu kurtarmak için yıllarca çalıştı. Hızlı büyüyen yabancı ağaçları söktüler ve yerine kuşun besin ve barınak için ihtiyaç duyduğu yerli defneyi diktiler. Polly iki priolonun bir daldan uçtuğunu gördü; pembe bir parıltı verdiler ve yaprakların arasında kaybolmadan önce birbirlerine yumuşakça seslendiler.

People worked for years to save it. They removed fast-growing foreign trees and planted native laurel instead, the kind the bird needs for food and shelter. Polly watched two priolos fly from a branch, showing a flash of pink, calling softly to each other before disappearing into the leaves.

Ses çıkarmadan bekledi, daha fazlasını görmeyi umdu, ama orman kuşların üstüne yeniden kapandı. Bu ona adil bir takas gibi geldi: biraz sessizlik, hâlâ yaşayan bir kuş için.

She waited without a sound, hoping to see more, but the forest closed around the birds again. It felt like a fair trade: a little silence, for a bird still surviving.