ஒரே பள்ளம், இரண்டு நிறங்கள்

வானத்தில் உயரத்திலிருந்து பாலி ஒரு பெரிய எரிமலைப் பள்ளத்துக்குள் பார்த்தாள். அது இருபத்து இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் பழமையானது, ஒரு சிறிய ஊரையும் இரண்டு ஏரிகளையும் அடக்கும் அளவுக்குப் பெரியது. நடுவே ஒரு நிலப்பட்டை குறுக்கே சென்றது. இரு பக்கமும் நீரின் நிறம் வேறாக இருந்தது: ஒரு ஏரி நீலம், மற்றொன்று பச்சை.

From high in the sky, Polly looked down into one huge crater. It was more than twenty-two thousand years old and big enough to hold a small town and two lakes. A strip of land crossed the middle. On each side, the water was a different color: one lake blue, one lake green.

உண்மையில் இரண்டு ஏரிகளும் ஒரே நீர்தான், நிலத்துக்கு அடியில் ஒரு கால்வாய் அவற்றை இணைக்கிறது. ஆனால் அவற்றைச் சுற்றியுள்ளவை வேறு வேறு. நீல ஏரி ஆழமானது, வானத்தைப் பிரதிபலிக்கிறது. பச்சை ஏரி செடிகளுக்கும் நுண்ணிய பாசிகளுக்கும் அருகில் இருக்கிறது, அவைதான் அதன் நிறத்தைப் பச்சையாக்குகின்றன.

The two lakes are really one piece of water, joined by a channel under the land. But everything around them looks different. The blue lake is deeper and reflects the sky. The green lake sits near plants and tiny algae, which turn its color green.

நிறங்களுக்கு இடையிலான நிலப்பட்டையின் மேல் பாலி தாழ்வாகப் பறந்தாள். ஒரு பக்கம் மீன்பிடிப் படகுகளையும், மறுபுறம் குன்றுகளில் பசுக்களையும் பார்த்தாள். அடர்ந்த மூடுபனி வந்து முதலில் பச்சை ஏரியையும் பிறகு நீல ஏரியையும் மறைத்தது.

Polly flew low along the strip of land between the colors. She saw fishing boats on one side and cows on the hills above the other. Thick fog rolled in and covered first the green lake, then the blue one.

அவள் ஒரு பழைய கல் சுவரில் அமர்ந்து மூடுபனி விலகும் வரை காத்திருந்தாள். விலகியபோது, இரண்டு ஏரிகளும் முன்பு போலவே இருந்தன, நீலமும் பச்சையும்.

She sat on an old stone wall and waited for the fog to clear. When it did, both lakes were still there, blue and green, just as before.