Vladivostok

Op de zevende ochtend zou de trein in Vladivostok aankomen. De klok van Moskou gaf 06:15 aan. De lokale klok gaf 13:15 aan. Polly werd wakker bij het eerste licht.

On the seventh morning, the train was due into Vladivostok. The Moscow clock said 06:15. The local clock said 13:15. Polly woke at first light.

Het bos buiten was veranderd in lage heuvels en gras. De Stille Oceaan lag voor haar. Ze kon het voelen.

The forest outside had become low hills and grass. The Pacific was ahead. She could feel it.

De laatste stop voor Vladivostok was Ussuriysk. De trein stopte daar vijftien minuten. Polly sprong naar beneden. Een vrouw verkocht gerookte vis. Polly probeerde een stukje. De vrouw pakte het in en weigerde betaling.

The last stop before Vladivostok was Ussuriysk. The train stopped for fifteen minutes. Polly hopped down. A woman was selling smoked fish. Polly tried a piece. The woman wrapped it and refused payment.

De Stille Oceaan verscheen aan de rechterkant van de trein. Het was grijs en helder.

The Pacific appeared on the right side of the train. It was grey and bright.

Vladivostok verscheen plotseling. De stad ligt in heuvels die naar de zee afdalen. De trein eindigde direct bij de haven.

Vladivostok arrived all at once. The city sits in hills that come down to the sea. The train ended right at the harbour.

De klok van Moskou gaf 06:23 aan. De lokale klok gaf 13:23 aan.

The Moscow clock read 06:23. The local clock read 13:23.

Polly sprong naar beneden. Vladivostok rook naar vis, roest en zout. Steile straten liepen naar de dokken.

Polly hopped down. Vladivostok smelled of fish and rust and salt. Steep streets came down to the docks.

Aan het einde van het perron stond een kleine witte obelisk. Er stond op: KILOMETER 9.289. Het einde van de lijn.

At the end of the platform was a small white obelisk. It read: KILOMETRE 9,289. The end of the line.

Polly stond een lange minuut bij de obelisk. Zeven dagen. Vijfentwintig miljoen jaar van het Baikalmeer. Eén kraan. Acht tijdzones.

Polly stood at the obelisk for a long minute. Seven days. Twenty-five million years of Lake Baikal. One crane. Eight time zones.

Ze strekte haar vleugels. De Stille Oceaan lag net voorbij de havenmuur. Ze steeg op. Ze vloog over de kranen van de haven. De Japanse Zee opende zich voor haar.

She stretched her wings. The Pacific was just past the harbour wall. She lifted off. She flew over the cranes of the port. The Sea of Japan opened in front of her.