Η Άδεια Κούπα

Ήταν η πρώτη μέρα του Πέδρο στη νέα του δουλειά. Έφτασε είκοσι λεπτά νωρίτερα. Το γραφείο ήταν στον τέταρτο όροφο ενός κτιρίου κοντά στο ποτάμι. Κάποιος του έδειξε το γραφείο του και του έδωσε ένα φορητό υπολογιστή. Μετά εξαφανίστηκαν σε μια συνάντηση.

It was Pedro's first day at his new job. He arrived twenty minutes early. The office was on the fourth floor of a building near the river. Someone showed him his desk and gave him a laptop. Then they disappeared into a meeting.

Ο Πέδρο κάθισε. Το γραφείο ήταν καθαρό. Υπήρχε μια κεραμική κούπα στη γωνία, άδεια. Σκέφτηκε ότι ίσως ήταν δώρο καλωσορίσματος. Δεν έπινε καφέ, αλλά διψούσε.

Pedro sat down. The desk was clean. There was a single ceramic mug on the corner, empty. He thought it was a welcome gift, maybe. He didn't drink coffee, but he was thirsty.

Πήγε στην μικρή κουζίνα και γέμισε την κούπα με νερό. Όταν κάθισε ξανά, ένας άντρας με γένια εμφανίστηκε στην πόρτα του γραφείου του. Ο άντρας κοίταξε την κούπα για μια στιγμή.

He walked to the small kitchen and filled the mug with water. When he sat back down, a man with a beard appeared at the door of his cubicle. The man looked at the mug for a long second.

"Αυτή ήταν η κούπα μου," είπε. "Καθόμουν εκεί πριν." Χαμογέλασε. "Δεν πειράζει. Καλώς ήρθες. Είμαι ο Ντιέγκο."

"That was my mug," he said. "I sat there before." He smiled. "It's fine. Welcome. I'm Diego."

Ο Πέδρο κοκκίνισε. Ζήτησε συγγνώμη και προσέφερε την κούπα πίσω. Ο Ντιέγκο γέλασε. "Κράτα την. Θεώρησέ το δώρο καλωσορίσματος. Αλλά ρώτα πρώτα για τον καφέ. Η μηχανή είναι πιο περίπλοκη απ' ό,τι φαίνεται."

Pedro turned red. He apologized and offered the mug back. Diego laughed. "Keep it. Consider it your welcome gift. But ask first about the coffee. The machine is more complicated than it looks."

Αργότερα, ο Ντιέγκο του έδειξε πώς λειτουργεί η καφετιέρα. Χρειάστηκαν δέκα λεπτά.

Later, Diego showed him how the coffee machine worked. It took ten minutes.