Το Δωμάτιο 304 Έχει Θέα

Ήταν μετά τις έντεκα όταν ο Μάρκος έφτασε επιτέλους στο ξενοδοχείο. Η πτήση του είχε προσγειωθεί με δύο ώρες καθυστέρηση και ο ταξιτζής είχε πάρει τον μακρύ δρόμο μέσα από την πόλη. Άφησε τη βαλίτσα του στο πάτωμα του λόμπι και κοίταξε τη γυναίκα πίσω από το γραφείο.

It was past eleven when Marcos finally reached the hotel. His flight had landed two hours late and the taxi driver had taken the long way through the city. He set his suitcase down on the lobby floor and looked at the woman behind the desk.

«Κράτηση στο όνομα Μάρκος Σότο», είπε. Είχε εξασκήσει την πρόταση στο αεροπλάνο. Η γυναίκα έγραψε στον υπολογιστή για λίγο, μετά έκανε μια μικρή γκριμάτσα που δεν μπόρεσε να καταλάβει.

"Reservation under Marcos Soto," he said. He had practiced the sentence on the plane. The woman typed for a moment, then made a small face he could not read.

«Λυπάμαι», είπε. «Το δωμάτιό σας δεν είναι πια διαθέσιμο. Είχαμε πρόβλημα με το σύστημα κρατήσεων. Αλλά έχουμε ένα δωμάτιο ελεύθερο, στον τρίτο όροφο». Σταμάτησε. «Έχει μπαλκόνι. Ίδια τιμή».

"I am sorry," she said. "Your room is no longer available. We had a problem with the booking system. But we have one room left, on the third floor." She paused. "It has a balcony. Same price."

Ο Μάρκος πήρε το κλειδί χωρίς να διαμαρτυρηθεί. Το ασανσέρ ήταν μεγαλύτερο σε ηλικία από αυτόν. Έβγαζε παράξενους ήχους καθώς ανέβαινε. Όταν άνοιξε την πόρτα του 304 και τράβηξε τις κουρτίνες, η πόλη απλώθηκε κάτω από αυτόν — ταράτσες, φωτισμένα παράθυρα, μια μικρή πλατεία με ένα σιντριβάνι που έτρεχε ακόμα.

Marcos took the key without arguing. The elevator was older than he was. It groaned as it climbed. When he opened the door of 304 and pushed back the curtains, the city spread out below him — rooftops, lit windows, a small square with a fountain still running.

Βγήκε στο μπαλκόνι με το παλτό του και παρακολούθησε δύο άτομα να μοιράζονται ένα τσιγάρο δίπλα στο σιντριβάνι. Ο άνεμος ήταν κρύος. Δεν κουνήθηκε για πολλή ώρα.

He stepped onto the balcony in his coat and watched two people share a cigarette by the fountain. The wind was cold. He did not move for a long time.