De lege mok

Het was Pedro's eerste dag op zijn nieuwe werk. Hij kwam twintig minuten te vroeg. Het kantoor zat op de vierde verdieping van een gebouw bij de rivier. Iemand wees hem zijn bureau aan en gaf hem een laptop. Daarna verdween die persoon in een vergadering.

It was Pedro's first day at his new job. He arrived twenty minutes early. The office was on the fourth floor of a building near the river. Someone showed him his desk and gave him a laptop. Then they disappeared into a meeting.

Pedro ging zitten. Het bureau was opgeruimd. Er stond één keramische mok in de hoek, leeg. Hij dacht dat het misschien een welkomstcadeau was. Hij dronk geen koffie, maar hij had dorst.

Pedro sat down. The desk was clean. There was a single ceramic mug on the corner, empty. He thought it was a welcome gift, maybe. He didn't drink coffee, but he was thirsty.

Hij liep naar de kleine keuken en vulde de mok met water. Toen hij weer ging zitten, verscheen er een man met een baard bij de ingang van zijn cubicle. De man keek een lange seconde naar de mok.

He walked to the small kitchen and filled the mug with water. When he sat back down, a man with a beard appeared at the door of his cubicle. The man looked at the mug for a long second.

„Dat was mijn mok", zei hij. „Ik zat daar vroeger." Hij glimlachte. „Geen punt. Welkom. Ik ben Diego."

"That was my mug," he said. "I sat there before." He smiled. "It's fine. Welcome. I'm Diego."

Pedro werd rood. Hij verontschuldigde zich en bood hem de mok aan. Diego lachte. „Hou hem maar. Beschouw het als je welkomstcadeau. Maar vraag wel eerst over de koffie. Het apparaat is ingewikkelder dan het lijkt."

Pedro turned red. He apologized and offered the mug back. Diego laughed. "Keep it. Consider it your welcome gift. But ask first about the coffee. The machine is more complicated than it looks."

Later liet Diego hem zien hoe het koffieapparaat werkte. Het kostte tien minuten.

Later, Diego showed him how the coffee machine worked. It took ten minutes.