May Nakilala si Polly

Nang umagang dumating si Polly sa Kalye Oak, ang buong lugar ay amoy sariwang tinapay. Iniwan ni Polly ang dalawang maleta sa tabi ng berdeng pinto at binati ang unang kapitbahay na nakita: isang napakalaking oso na nagdidilig ng kanyang mga halaman. “Kumusta! Ako si Polly. Dumating ako kaninang umaga.”

The morning Polly arrived on Oak Street, the whole neighborhood smelled of fresh bread. Polly left two suitcases by the green door and greeted the first neighbor in sight: an enormous bear watering her geraniums. "Hello! My name is Polly. I arrived this morning."

Pinahid ng oso ang kanyang mga paa sa apron at ngumiti. “Ako si Berta. Dalawampung taon na akong nakatira dito.” Matagal silang nag-usap sa tabi ng bakod: kung saan nanggaling si Polly, kung ano ang hanapbuhay nito, at kung bakit sa kalyeng ito pa. “Nagtuturo ako ng mga wika,” paliwanag ni Polly. “Nagtatrabaho ako sa bahay, kaya madalas tayong magkikita.”

The bear wiped her paws on her apron and smiled. "I am Berta. I have lived here for twenty years." They talked for a good while by the fence: where Polly came from, what Polly did for a living, and why this street of all streets. "I teach languages," Polly explained. "I work from home, so we are going to see a lot of each other."

Nang mataas na ang araw, itinuro ni Berta ang plasa sa dulo ng kalye. “May palengke bukas. Kung gusto mo, ituturo ko sa iyo kung saan ako bumibili ng prutas.” Agad pumayag si Polly. “Ikinagagalak kitang makilala, Berta. Kita tayo mamaya!” At habang pumapasok sa bagong bahay, naisip ni Polly na ang pag-aaral ng mga pangalan ng kapitbahay ang pinakamagandang simula na maaaring mangyari.

When the sun was high, Berta pointed at the square at the end of the street. "There is a market tomorrow. If you want, I will show you where I buy my fruit." Polly accepted right away. "Nice to meet you, Berta. See you later!" And stepping into the new house, Polly thought that learning the neighbors' names was going to be the best possible start.