Wioska pod sztormem

Polly miała zapisane jedno miejsce i nie miała pojęcia, gdzie ono jest. "Czy możesz mi powiedzieć, jak tam dojechać?", zapytała owcę przy śniadaniu. Jedź drogą wzdłuż wybrzeża na zachód, powiedziała owca, aż ziemia przestanie udawać, że ma wzgórza. Zatoka Skaill to długi łuk jasnego piasku, a za nim jest zielona półka, i na tej półce leży wioska, do połowy zapadnięta w ziemię, z dachami otwartymi na niebo.

Polly had one place written down and no idea where it was. "Can you tell me how to get there?" she asked the ewe over breakfast. Follow the coast road west, the ewe said, until the land stops pretending to have hills. The Bay of Skaill is a long curve of pale sand with a green shelf behind it, and the shelf is where the village sits, half sunk into the ground with its roofs open to the sky.

Tego ranka na stanowisku pracował ostrygojad, a ostrygojady słychać nawet przy takiej pogodzie. Polly zapytała: "Chciałbym poznać historię tego konkretnego zabytku." Ludzie mieszkali tu jakieś pięć tysięcy lat temu, powiedział jej. Uprawiali to wybrzeże przed Stonehenge i przed Wielką Piramidą. Potem piasek przeszedł nad nimi i został przez jakieś cztery tysiące lat, aż sztorm zimą tysiąc osiemset pięćdziesiątego roku zdarł wydmę.

An oystercatcher was working the site that morning, and oystercatchers can be heard in weather. Polly asked, "I would like to know the history of this particular monument." People lived here about five thousand years ago, he told her. They were farming this coast before Stonehenge and before the Great Pyramid. Then the sand came over the top of them and stayed for roughly four thousand years, until a storm in the winter of eighteen fifty stripped the dune away.

Wiatr zabrał połowę tego, więc Polly poprosiła jeszcze raz. "Czy mógłbyś to dla mnie powtórzyć?" Druga wersja miała szczegół, który się liczy. Każdy dom ma te same sprzęty w tym samym układzie: palenisko na środku, kamienne łóżka po bokach, a przy tylnej ścianie kamienny kredens zwrócony ku drzwiom. Jest z kamienia, bo nie było drewna.

The wind took half of that, so Polly asked for it again. "Could you please repeat that for me?" The second telling had the detail that matters. Every house holds the same furniture in the same arrangement: a hearth in the middle, box beds at either side, and against the far wall a stone dresser facing the door. It is stone because there was no wood.

"Czy mógłbyś mi powiedzieć, czy muzeum jest jutro otwarte?", zapytała Polly, wiedząc już, że wróci. Postała chwilę na krawędzi jednego otwartego domu, patrząc w dół na pokój urządzony tak, jak każdy urządza pokój, z ładnymi rzeczami tam, gdzie gość zobaczy je najpierw.

"Could you tell me if the museum is open tomorrow?" Polly asked, already knowing she would come back. She stood a while at the edge of one open house, looking in at a room laid out the way anyone lays out a room, the good things where a visitor would see them first.