Ang Garapon

Sa ikalawang umaga, nagdala si Chiara ng garapon sa tangke ni Pasta. May takip na naikot ang garapon. Sa loob nito ay may buhay na alimango.

On the second morning, Chiara brought a jar to Pasta's tank. The jar had a screw lid. Inside was a live crab.

Inilaglag ni Chiara ang garapon sa tubig. Dahan-dahan itong lumubog. Hindi kumilos si Pasta.

Chiara dropped the jar into the water. It sank slowly. Pasta did not lunge.

Umupo si Polly sa gilid. Gumalaw ang alimango sa loob ng garapon. Hinawakan ni Pasta ang garapon gamit ang isang galamay. Ang kanyang mga galamay ay kayang malasahan ang kanilang hinahawakan.

Polly perched on the rim. The crab moved inside the jar. Pasta touched the jar with one arm. Her arms can taste what they touch.

Hinawakan ni Pasta ang garapon gamit ang dalawang galamay. Dahan-dahan niya itong inikot. Ang pangatlong galamay ay nagtatrabaho sa takip.

Pasta gathered the jar with two arms. She turned it slowly. A third arm worked at the lid.

Kayang buksan ng mga pugita ang mga garapon na may takip na naikot. Ginagawa nila ito sa mga laboratoryo mula pa noong 1950s. Nararamdaman nila ang mga sinulid gamit ang kanilang mga sipsip. Pagkatapos ay iniikot nila ang takip.

Octopuses can open screw-top jars. They have done it in labs since the 1950s. They feel the threads with their suckers. Then they turn the lid.

Inikot ni Pasta ang takip. Bumukas ito. Sinubukan ng alimango na makatakas. Ngunit naghihintay ang pang-apat na galamay ni Pasta. Wala na ang alimango.

Pasta turned the lid. It popped off. The crab tried to escape. But Pasta's fourth arm was waiting. The crab was gone.

Nagsulat si Chiara sa kanyang clipboard. "Tatlong minuto. Bumibilis siya."

Chiara wrote on her clipboard. "Three minutes. She is getting fast."

Napaka-kakaiba ng mga pugita. Mayroon silang tatlong puso. Asul ang kanilang dugo. Nabubuhay lamang sila ng tatlo hanggang limang taon. Dalawang taon na si Pasta.

Octopuses are very strange. They have three hearts. Their blood is blue. They live only three to five years. Pasta was already two.

Matutunan niya ang lahat ng kanyang malalaman sa natitirang panahon niya.

She would learn everything she would ever know in the time she had left.