Room 304 Has a View

It was past eleven when Marcos finally reached the hotel. His flight had landed two hours late and the taxi driver had taken the long way through the city. He set his suitcase down on the lobby floor and looked at the woman behind the desk.

Było po jedenastej, kiedy Marcos w końcu dotarł do hotelu. Jego lot wylądował z dwugodzinnym opóźnieniem, a taksówkarz wybrał dłuższą drogę przez miasto. Postawił walizkę na podłodze w holu i spojrzał na kobietę za ladą.

"Reservation under Marcos Soto," he said. He had practiced the sentence on the plane. The woman typed for a moment, then made a small face he could not read.

"Rezerwacja na nazwisko Marcos Soto," powiedział. Ćwiczył to zdanie w samolocie. Kobieta przez chwilę coś wpisywała, potem zrobiła minę, której nie potrafił odczytać.

"I am sorry," she said. "Your room is no longer available. We had a problem with the booking system. But we have one room left, on the third floor." She paused. "It has a balcony. Same price."

"Przykro mi," powiedziała. "Twój pokój nie jest już dostępny. Mieliśmy problem z systemem rezerwacji. Ale mamy jeszcze jeden pokój na trzecim piętrze." Zawahała się. "Ma balkon. Ta sama cena."

Marcos took the key without arguing. The elevator was older than he was. It groaned as it climbed. When he opened the door of 304 and pushed back the curtains, the city spread out below him — rooftops, lit windows, a small square with a fountain still running.

Marcos wziął klucz bez sprzeciwu. Winda była starsza od niego. Jęczała, gdy się wspinała. Kiedy otworzył drzwi pokoju 304 i odsunął zasłony, miasto rozciągało się poniżej niego — dachy, oświetlone okna, mały plac z fontanną, która wciąż działała.

He stepped onto the balcony in his coat and watched two people share a cigarette by the fountain. The wind was cold. He did not move for a long time.

Wyszedł na balkon w płaszczu i obserwował, jak dwie osoby dzielą się papierosem przy fontannie. Wiatr był zimny. Nie ruszał się przez długi czas.