De geur van kaneel

Marta woonde alleen in een klein appartement. Haar nieuwe buurvrouw, doña Pilar, was een oudere dame. Soms zagen ze elkaar in de lift, maar ze spraken niet.

Marta lived alone in a small apartment. Her new neighbor, Doña Pilar, was an old woman. They saw each other in the elevator sometimes, but they did not talk.

Op een zondagochtend opende Marta haar voordeur om te gaan wandelen. Er stond een klein bordje op de grond. Op het bordje lag een stuk cake. De cake rook naar kaneel en sinaasappel.

One Sunday morning, Marta opened her front door to go for a walk. There was a small plate on the floor. On the plate was a piece of cake. The cake smelled like cinnamon and oranges.

Er lag een briefje. „Het is het recept van mijn oma. Ik heb te veel gemaakt. Welkom in het gebouw. — Pilar."

There was a note. "It is my grandmother's recipe. I made too much. Welcome to the building. — Pilar."

Marta at de cake aan haar keukentafel. Het was de beste cake die ze in lange tijd had gegeten. Ze wist niet hoe ze Pilar moest bedanken. Ze kon niet bakken. Ze had geen recept van haar oma.

Marta ate the cake at her kitchen table. It was the best cake she had eaten in a long time. She did not know how to thank Pilar. She did not bake. She did not have a recipe from her grandmother.

Uiteindelijk schreef ze een kaartje. „Dank u wel. De cake was heerlijk. Als u ooit hulp nodig heeft met boodschappen, klop dan aan." Ze schoof het kaartje onder Pilars deur door. Nu hadden ze iets om mee te beginnen.

Finally, she wrote a card. "Thank you. The cake was wonderful. If you ever need help with shopping, please knock." She left the card under Pilar's door. Now they had something to start with.