பட்டை வாசனை

மார்த்தா ஒரு சிறிய குடியிருப்பில் தனியாக வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுடைய புதிய அண்டை வீட்டுக்காரர் டோனா பிலார் என்ற வயதான பெண்மணி. அவர்கள் சில சமயங்களில் லிஃப்ட்டில் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்வார்கள், ஆனால் பேசிக் கொள்ள மாட்டார்கள்.

Marta lived alone in a small apartment. Her new neighbor, Doña Pilar, was an old woman. They saw each other in the elevator sometimes, but they did not talk.

ஒரு ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை, மார்த்தா நடைப்பயிற்சிக்குப் போக வீட்டுக் கதவைத் திறந்தாள். தரையில் ஒரு சிறிய தட்டு இருந்தது. அந்தத் தட்டில் ஒரு துண்டு கேக் இருந்தது. அந்தக் கேக்கில் பட்டை மற்றும் ஆரஞ்சு வாசனை வீசிக் கொண்டிருந்தது.

One Sunday morning, Marta opened her front door to go for a walk. There was a small plate on the floor. On the plate was a piece of cake. The cake smelled like cinnamon and oranges.

அங்கே ஒரு குறிப்பு இருந்தது. "இது என் பாட்டியின் செய்முறை. நான் அதிகமாகச் செய்துவிட்டேன். இந்தக் கட்டடத்திற்கு வரவேற்பு. — பிலார்."

There was a note. "It is my grandmother's recipe. I made too much. Welcome to the building. — Pilar."

மார்த்தா தன் சமையலறை மேசையில் அமர்ந்து அந்தக் கேக்கைச் சாப்பிட்டாள். நீண்ட நாட்களாக அவள் சாப்பிட்ட கேக்குகளில் இதுதான் மிகச் சிறந்தது. பிலாருக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது என்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை. அவளுக்குக் கேக் செய்யத் தெரியாது. அவளிடம் பாட்டியின் செய்முறை எதுவும் இல்லை.

Marta ate the cake at her kitchen table. It was the best cake she had eaten in a long time. She did not know how to thank Pilar. She did not bake. She did not have a recipe from her grandmother.

இறுதியில், அவள் ஒரு அட்டை எழுதினாள். "நன்றி. கேக் மிகவும் அருமையாக இருந்தது. உங்களுக்கு எப்போதாவது கடைக்குப் போவதற்கு உதவி தேவைப்பட்டால், தயவுசெய்து கதவைத் தட்டுங்கள்." அவள் அந்த அட்டையை பிலாரின் கதவின் கீழே வைத்தாள். இப்போது அவர்களுக்கு ஆரம்பிக்க ஏதோ ஒன்று இருந்தது.

Finally, she wrote a card. "Thank you. The cake was wonderful. If you ever need help with shopping, please knock." She left the card under Pilar's door. Now they had something to start with.