De verkeerde boekwinkel

Lucas bestelde een koffie en ging in de lege hoek van het café zitten. Hij haalde zijn boek tevoorschijn en probeerde te lezen. Maar de man aan de tafel ernaast keek naar hem.

Lucas ordered a coffee and sat in the empty corner of the café. He took out his book and tried to read. But the man at the next table was watching him.

„Dat is een heel oude editie", zei de man. Lucas keek op. De man droeg een dikke jas, hoewel het café goed verwarmd was. „Ik verkocht boeken zoals dat. Om de hoek. De winkel bestaat niet meer."

"That's a very old edition," the man said. Lucas looked up. The man was wearing a heavy jacket, even though the café was warm. "I used to sell books like that one. Around the corner. The shop is gone now."

„Bestaat niet meer?", vroeg Lucas. Hij voelde zich ongemakkelijk, maar wist niet hoe hij uit het gesprek moest komen. „Wat voor winkel?"

"Gone?" Lucas asked. He felt awkward, but he didn't know how to leave the conversation. "What kind of shop?"

De man lachte zachtjes. „Oude boeken. Veertig jaar. Toen werd het pand verkocht aan een bank. De bank ging drie jaar geleden ook dicht. Nu is het een kledingwinkel." Hij keek uit het raam. „Elke keer dat ik er langsloop, vergeet ik het een seconde lang. Ik loop bijna naar binnen."

The man laughed quietly. "Old books. Forty years. Then the building was sold to a bank. The bank closed too, three years ago. Now it's a clothing store." He looked out the window. "Every time I pass by, I forget for one second. I almost go inside."

Lucas sloot zijn boek en luisterde. De man vroeg om niets. Hij wilde alleen iemand vertellen over een plek die er ooit was geweest.

Lucas closed his book and listened. The man did not ask for anything. He just wanted to tell someone about a place that used to be there.