Zła Księgarnia

Lucas zamówił kawę i usiadł w pustym kącie kawiarni. Wyjął swoją książkę i próbował czytać. Ale mężczyzna przy sąsiednim stoliku obserwował go.

Lucas ordered a coffee and sat in the empty corner of the café. He took out his book and tried to read. But the man at the next table was watching him.

"To bardzo stare wydanie," powiedział mężczyzna. Lucas podniósł wzrok. Mężczyzna miał na sobie ciężką kurtkę, chociaż w kawiarni było ciepło. "Kiedyś sprzedawałem takie książki. Za rogiem. Sklep już nie istnieje."

"That's a very old edition," the man said. Lucas looked up. The man was wearing a heavy jacket, even though the café was warm. "I used to sell books like that one. Around the corner. The shop is gone now."

"Nie istnieje?" zapytał Lucas. Czuł się niezręcznie, ale nie wiedział, jak zakończyć rozmowę. "Jaki to był sklep?"

"Gone?" Lucas asked. He felt awkward, but he didn't know how to leave the conversation. "What kind of shop?"

Mężczyzna cicho się zaśmiał. "Stare książki. Czterdzieści lat. Potem budynek sprzedano bankowi. Bank też zamknęli, trzy lata temu. Teraz jest tam sklep z ubraniami." Spojrzał przez okno. "Za każdym razem, gdy tam przechodzę, na chwilę zapominam. Prawie wchodzę do środka."

The man laughed quietly. "Old books. Forty years. Then the building was sold to a bank. The bank closed too, three years ago. Now it's a clothing store." He looked out the window. "Every time I pass by, I forget for one second. I almost go inside."

Lucas zamknął książkę i słuchał. Mężczyzna nie prosił o nic. Po prostu chciał opowiedzieć komuś o miejscu, które kiedyś tam było.

Lucas closed his book and listened. The man did not ask for anything. He just wanted to tell someone about a place that used to be there.