Avondeten gekookt door een vulkaan

Op het eiland São Miguel, in de Azoren, ligt een dorp dat Furnas heet, waar de grond zelf leeft van de hitte. Stoom stijgt op uit gaten in de bodem, en de aarde voelt warm onder je voeten. Deze plek ligt bovenop een vulkaan, en de mensen hier hebben geleerd de vulkaan op een heerlijke manier voor hen te laten werken.

On the island of São Miguel, in the Azores, there is a village called Furnas where the ground itself is alive with heat. Steam rises from holes in the soil, and the earth feels warm under your feet. This place sits on top of a volcano, and the people here have learned to make the volcano work for them in a delicious way.

Vroeg op de dag vult een kok een hoge pan met vlees, worst, kool en andere groenten. Daarna, met dikke handschoenen aan, laat de kok de afgedekte pan zakken in een gat in de hete grond en dekt hem weer toe met aarde. Er is geen vuur en geen fornuis. De hitte van de vulkaan alleen doet het koken, langzaam en zachtjes, ongeveer zeven uur lang.

Early in the day, a cook fills a tall pot with meat, sausage, cabbage, and other vegetables. Then, wearing thick gloves, the cook lowers the covered pot into a hole dug in the hot ground and packs the soil back over it. There is no fire and no stove. The heat of the volcano alone will do the cooking, slowly and gently, for about seven hours.

Als de pan er weer uit wordt getild, is het eten erin zacht en mals, vol smaak van de lange, langzame hitte. In de lucht hangt een vleugje zwavel van de stomende grond. Families en bezoekers schuiven aan lange tafels, en stoom kringelt op van hun borden terwijl ze een maaltijd eten die de aarde zelf heeft bereid.

When the pot is lifted out again, the food inside is soft and tender, full of flavour from the long, slow heat. The air carries a faint smell of sulfur from the steaming ground. Families and visitors gather at long tables, and steam curls up from their plates as they eat a meal that the earth itself prepared.