Vadinin Üzerinde

Polly, Merced kanyonundan alçaktan geçti, kırmızı-turuncu başı çam ve granit kokan rüzgara dönüktü. Aşağıda vadi açıldı. Her iki yanda yüksek kayalıklar. Gri metal renginde bir nehir. Uzun yeşil bir zemin.

Polly came in low through the Merced canyon, her red-orange head turned into a wind that smelled of pine and granite. Below her the valley opened. Tall cliffs on both sides. A river the colour of grey metal. A long green floor.

Tırmandı ve döndü. Havadan, Yosemite Vadisi taşla oyulmuş dev bir U harfi gibi görünüyordu. Neredeyse doğruydu. Yirmi bin yıl önce, bir kilometre kalınlığında bir buz tabakası buradan geçmişti. Granit blokları duvarlardan çekip zemini düzleştirmişti.

She climbed and turned. From the air, Yosemite Valley looked like a giant U cut out of stone. That was almost right. Twenty thousand years ago, a sheet of ice a kilometre thick had pushed through here. It pulled blocks of granite off the walls and ground the floor flat.

El Capitan'a doğru uçtu. Duvar, neredeyse dikine çıkan dokuz yüz metre soluk gri kayaydı. Yüzeye yapışmış iki küçük renkli nokta vardı. Dağcılar. İki gündür oradaydılar. İki gün daha orada olacaklardı.

She flew toward El Capitan. The wall was nine hundred metres of pale grey rock, almost straight up. Two tiny dots of colour were stuck to the face. Climbers. They had been there two days. They would be there two more.

Polly, kenardaki bir çama kondu. İğneler güneşte karamela gibi kokuyordu. Dağcıları şimdi daha iyi görebiliyordu. Her biri dikkatli bir hareketle ilerliyordu. Hiçbiri aşağıya bakmıyordu.

Polly perched on a pine at the rim. The needles smelled of butterscotch in the sun. She could see the climbers better now. They moved one careful motion at a time. Neither of them looked down.

Bir korucu kamyoneti aşağıdaki yoldan tırmandı. Polly düşündü: Bir parkı öğrenmenin en iyi yolu, çalışan bir korucunun koltuğundan geçer.

A ranger's truck climbed the road below. Polly thought: the best way to learn a park is from the seat of a working ranger.

Güney kenarından yavaşça uçtu. Bir hindi akbabası, kanat çırpmadan sıcak hava akımıyla yanından yükseldi. Polly, gözlüklerini rüzgara karşı düzeltti ve akbabanın tırmanışını izledi.

She flew down the south rim, slow. A turkey vulture rose past her on a warm air current without flapping once. Polly straightened her glasses against the wind and watched the vulture climb.

Vadi tabanında, ağaçların altında hava sıcak ve loştu. Düşmüş bir çama indi. Tabanında iki metre genişliğindeydi. Uzun zaman önce düşmüştü. Üzerinde yosunlar büyüyordu.

At the valley floor, the air was warm and dim under the trees. She landed on a fallen pine. It was two metres across at its base. It had fallen long ago. Moss was already growing on it.

Merced Nehri, bahar erimesiyle kahverengi akıyordu. Polly, sarı ayaklarını kenardaki soğuk kuma koydu. Su, parmaklarını sızlattı.

The Merced River ran past, brown with spring melt. Polly hopped down and put her yellow feet in the cold sand at its edge. The water made her toes ache.

Bir park tabelasında ZİYARETÇİ MERKEZİNE SERVİS yazıyordu. Polly, mavi-yeşil kanatlarını gerdi ve servis durağına uçtu.

A park sign read SHUTTLE TO VISITOR CENTER. Polly stretched her blue-teal wings and flew to the shuttle stop.

Servis, uzun yeşil bir otobüstü. Kahverengi üniformalı bir kadın şofördü. "Biniyor musun?" diye sordu. Polly başını eğdi. Kadın kapıyı açtı.

The shuttle was a long green bus. A woman in a brown uniform was the driver. "You riding?" she asked. Polly tilted her head. The woman opened the door.

Polly, içerideki bir korkuluğa zıpladı. Otobüs hareket etti. Dışarıda, El Capitan yavaşça pencerelerin önünden geçti. Şoför, "Son durak," dedi. Polly başını kanadının altına soktu ve uyudu.

Polly hopped to a railing inside. The bus rolled. Outside, El Capitan turned slowly past the windows. The driver said, "Last stop." Polly tucked her head under her wing and slept.