Boven de Vallei

Polly kwam laag door de Merced-kloof, haar rood-oranje kop gericht tegen een wind die naar dennen en graniet rook. Onder haar opende de vallei zich. Hoge kliffen aan beide kanten. Een rivier met de kleur van grijs metaal. Een lange groene bodem.

Polly came in low through the Merced canyon, her red-orange head turned into a wind that smelled of pine and granite. Below her the valley opened. Tall cliffs on both sides. A river the colour of grey metal. A long green floor.

Ze klom en draaide. Vanuit de lucht leek Yosemite Valley op een gigantische U uit steen gehouwen. Dat klopte bijna. Twintigduizend jaar geleden had een ijslaag van een kilometer dik zich hier doorheen geduwd. Het trok blokken graniet van de wanden en maakte de bodem vlak.

She climbed and turned. From the air, Yosemite Valley looked like a giant U cut out of stone. That was almost right. Twenty thousand years ago, a sheet of ice a kilometre thick had pushed through here. It pulled blocks of granite off the walls and ground the floor flat.

Ze vloog richting El Capitan. De wand was negenhonderd meter van lichtgrijs gesteente, bijna recht omhoog. Twee kleine stipjes kleur zaten vast aan de wand. Klimmers. Ze waren daar al twee dagen. Ze zouden er nog twee blijven.

She flew toward El Capitan. The wall was nine hundred metres of pale grey rock, almost straight up. Two tiny dots of colour were stuck to the face. Climbers. They had been there two days. They would be there two more.

Polly ging op een den aan de rand zitten. De naalden roken naar butterscotch in de zon. Ze kon de klimmers nu beter zien. Ze bewogen één voorzichtige beweging tegelijk. Geen van beiden keek naar beneden.

Polly perched on a pine at the rim. The needles smelled of butterscotch in the sun. She could see the climbers better now. They moved one careful motion at a time. Neither of them looked down.

Een rangertruck reed de weg beneden op. Polly dacht: de beste manier om een park te leren kennen is vanuit de stoel van een werkende ranger.

A ranger's truck climbed the road below. Polly thought: the best way to learn a park is from the seat of a working ranger.

Ze vloog langzaam langs de zuidelijke rand. Een kalkoengier steeg voorbij haar op een warme luchtstroom zonder één keer te slaan. Polly zette haar bril recht tegen de wind en keek hoe de gier klom.

She flew down the south rim, slow. A turkey vulture rose past her on a warm air current without flapping once. Polly straightened her glasses against the wind and watched the vulture climb.

Op de bodem van de vallei was de lucht warm en schemerig onder de bomen. Ze landde op een gevallen den. Hij was twee meter breed aan de basis. Hij was lang geleden gevallen. Er groeide al mos op.

At the valley floor, the air was warm and dim under the trees. She landed on a fallen pine. It was two metres across at its base. It had fallen long ago. Moss was already growing on it.

De Merced-rivier stroomde voorbij, bruin van de smeltende sneeuw. Polly sprong naar beneden en zette haar gele voeten in het koude zand aan de rand. Het water deed haar tenen pijn.

The Merced River ran past, brown with spring melt. Polly hopped down and put her yellow feet in the cold sand at its edge. The water made her toes ache.

Een parkbord las PENDLEBUS NAAR BEZOEKERSCENTRUM. Polly strekte haar blauwgroene vleugels en vloog naar de pendelbusstop.

A park sign read SHUTTLE TO VISITOR CENTER. Polly stretched her blue-teal wings and flew to the shuttle stop.

De pendelbus was een lange groene bus. Een vrouw in een bruin uniform was de chauffeur. "Ga je mee?" vroeg ze. Polly kantelde haar hoofd. De vrouw opende de deur.

The shuttle was a long green bus. A woman in a brown uniform was the driver. "You riding?" she asked. Polly tilted her head. The woman opened the door.

Polly sprong naar een reling binnen. De bus reed. Buiten draaide El Capitan langzaam langs de ramen. De chauffeur zei: "Laatste halte." Polly stak haar hoofd onder haar vleugel en sliep.

Polly hopped to a railing inside. The bus rolled. Outside, El Capitan turned slowly past the windows. The driver said, "Last stop." Polly tucked her head under her wing and slept.