Bütün bir ülkenin yediği öğle yemeği

Öğleni yeni geçti ve sokak sessizleşti. Kepenkler yarı inik. Gitmek istediğin ofis kapalı ve yanındaki küçük restoran birden dolup taştı.

It is just after noon and the street has gone quiet. Shutters are half down. The office you wanted is closed, and the small restaurant beside it is suddenly full.

Dominik Cumhuriyeti'nde öğle yemeği, günün asıl yemeğidir, akşam yemeği değil. Gelen tabakta beyaz pirinç, üzerine dökülmüş kırmızı fasulye yahnisi ve genelde tavuk olan bir et parçası bulunur, yanında biraz salata ve şanslıysan kızarmış yeşil muz da olur. Buna la bandera denir, yani bayrak, çünkü tabaktaki renkler ülkenin renkleridir. İnsanlar haftanın çoğu günü bunu yer ve bıkmaz.

In the Dominican Republic lunch is the real meal of the day, not dinner. The plate that arrives is white rice, stewed red beans poured over it, and a piece of meat, usually chicken, with a little salad on the side and fried green plantain if you are lucky. It is called la bandera, which means the flag, because the colours on the plate are the colours of the country. People eat it most days of the week and do not get tired of it.

Bilinmesi gereken faydalı şey, tarif değil, ritimdir. Öğleden sonra saat üçte aç karnına gidersen iyi yerleri boş, yemeği de bitmiş bulursun. Herkes yerken sen de ye. Sonra ayakta küçük ve sert bir kahve iste, sonra tekrar sıcağa çık.

The useful thing to know is the rhythm, not the recipe. If you turn up hungry at three in the afternoon you will find the good places empty and the food gone. Eat when everybody else eats. Then ask for a small strong coffee afterwards, standing up, and go back out into the heat.