ஒரு நாடு முழுவதும் உண்ணும் மதிய உணவு

நண்பகல் தாண்டி சற்று நேரம் ஆகிறது, தெரு அமைதியாகிவிட்டது. கடைவாசல்கள் பாதி மூடப்பட்டுள்ளன. நீ விரும்பிய அலுவலகம் மூடியிருக்கிறது, அதற்கு அருகில் உள்ள சிறிய உணவகம் திடீரென்று நிறைந்துவிட்டது.

It is just after noon and the street has gone quiet. Shutters are half down. The office you wanted is closed, and the small restaurant beside it is suddenly full.

டொமினிக்கன் குடியரசில் மதிய உணவே நாளின் உண்மையான உணவு, இரவு உணவு அல்ல. வரும் தட்டில் வெள்ளை சாதம், அதன் மேல் ஊற்றப்பட்ட சிவப்பு பீன் குழம்பு, ஒரு துண்டு இறைச்சி, பொதுவாக கோழி, பக்கத்தில் சிறிய சாலட் மற்றும் அதிர்ஷ்டம் இருந்தால் வறுத்த பச்சை வாழைப்பழம் இருக்கும். இதை லா பண்டேரா என்பர், அதாவது கொடி, ஏனெனில் தட்டிலுள்ள நிறங்கள் நாட்டின் கொடியின் நிறங்கள். மக்கள் வாரத்தில் பெரும்பாலான நாட்கள் இதை உண்கிறார்கள், சலிப்படைவதில்லை.

In the Dominican Republic lunch is the real meal of the day, not dinner. The plate that arrives is white rice, stewed red beans poured over it, and a piece of meat, usually chicken, with a little salad on the side and fried green plantain if you are lucky. It is called la bandera, which means the flag, because the colours on the plate are the colours of the country. People eat it most days of the week and do not get tired of it.

பயனுள்ள விஷயம் என்னவெனில் சமையல் முறையல்ல, தாளம். நீ பசியுடன் பிற்பகல் மூன்று மணிக்கு வந்தால், நல்ல இடங்கள் காலியாகவும் உணவு தீர்ந்தும் இருக்கும். மற்றவர்கள் உண்ணும்போதே நீயும் உண். பின்னர் எழுந்து நின்றபடி ஒரு சிறிய கடுமையான காப்பி கேள், மீண்டும் வெப்பத்திற்குள் வெளியே செல்.

The useful thing to know is the rhythm, not the recipe. If you turn up hungry at three in the afternoon you will find the good places empty and the food gone. Eat when everybody else eats. Then ask for a small strong coffee afterwards, standing up, and go back out into the heat.