Ateşin Yanındaki Sandalye

Pansiyon limanın yukarısındaydı. Kapısı rüzgâr almayan taraftaydı. Evi bir koyun işletiyordu. Polly yağmurdan sırılsıklam holde durdu. "Boş odanız var mı?"

The guesthouse stood above the harbour. Its door was on the sheltered side. A sheep kept the house. Polly stood in the hall, wet from the rain. "Do you have any available rooms?"

Oda vardı. Polly, "Sessiz bir oda istiyorum, lütfen," dedi. Koyun bir an bekledi. Rüzgâr burada her odayı bulur.

There were rooms. Polly said, "I would like a quiet room, please." The sheep waited a moment. The wind finds every room here.

"Bavuluma yardım edebilir misiniz, lütfen?" Koyun çantayı yukarı taşıdı. Onu bir sandalyenin yanına koydu. Sandalyenin iskeleti deniz odunundandı, çünkü burada ağaç yetişmez. Sırtlığı samandandı.

"Could you assist me with my luggage, please?" The sheep carried the bag up. She put it by a chair. Its frame was driftwood, because no tree grows here. Its back was straw.

"Çıkış saati kaçta?" diye sordu Polly. Burada her şeye vapur karar verir. Sonra sandalyeye oturdu. Saman soğuk havayı kesti.

"What time is check-out?" Polly asked. The boat decides everything here. Then she sat in the chair. The straw stopped the cold air.