Ang Silyang Katabi ng Apoy

Nakatayo ang bahay-panuluyan sa itaas ng daungan. Nasa panig na kanlungan ang pinto nito. May tupang nagbabantay ng bahay. Nakatayo si Polly sa pasilyo, basa sa ulan. "May bakanteng kuwarto ba kayo?"

The guesthouse stood above the harbour. Its door was on the sheltered side. A sheep kept the house. Polly stood in the hall, wet from the rain. "Do you have any available rooms?"

May mga kuwarto. Sabi ni Polly, "Gusto ko sana ng tahimik na kuwarto." Sandaling naghintay ang tupa. Nahahanap ng hangin ang bawat kuwarto dito.

There were rooms. Polly said, "I would like a quiet room, please." The sheep waited a moment. The wind finds every room here.

"Maaari mo ba akong tulungan sa aking mga bagahe?" Binuhat ng tupa ang bag paakyat. Inilapag niya ito sa tabi ng isang silya. Yari sa kahoy na tinangay ng dagat ang balangkas nito, dahil walang punong tumutubo rito. Dayami ang likod nito.

"Could you assist me with my luggage, please?" The sheep carried the bag up. She put it by a chair. Its frame was driftwood, because no tree grows here. Its back was straw.

"Anong oras ang check-out?" tanong ni Polly. Ang barko ang nagpapasya sa lahat dito. Pagkatapos ay naupo siya sa silya. Hinarang ng dayami ang malamig na hangin.

"What time is check-out?" Polly asked. The boat decides everything here. Then she sat in the chair. The straw stopped the cold air.