Η καρέκλα δίπλα στο τζάκι

Ο ξενώνας ήταν πάνω από το λιμάνι. Η πόρτα του ήταν στην απάνεμη πλευρά. Μια προβατίνα κρατούσε το σπίτι. Η Πόλι στεκόταν στον διάδρομο, βρεγμένη από τη βροχή. "Έχετε διαθέσιμα δωμάτια;"

The guesthouse stood above the harbour. Its door was on the sheltered side. A sheep kept the house. Polly stood in the hall, wet from the rain. "Do you have any available rooms?"

Υπήρχαν δωμάτια. Η Πόλι είπε: "Θα ήθελα ένα ήσυχο δωμάτιο, παρακαλώ." Η προβατίνα περίμενε μια στιγμή. Ο άνεμος βρίσκει κάθε δωμάτιο εδώ.

There were rooms. Polly said, "I would like a quiet room, please." The sheep waited a moment. The wind finds every room here.

"Θα μπορούσατε να με βοηθήσετε με τις αποσκευές μου, παρακαλώ;" Η προβατίνα ανέβασε τη βαλίτσα. Την άφησε δίπλα σε μια καρέκλα. Ο σκελετός της ήταν από θαλασσόξυλα, γιατί εδώ δεν φυτρώνει δέντρο. Η πλάτη της ήταν από άχυρο.

"Could you assist me with my luggage, please?" The sheep carried the bag up. She put it by a chair. Its frame was driftwood, because no tree grows here. Its back was straw.

"Τι ώρα πρέπει να αδειάσω το δωμάτιο;" ρώτησε η Πόλι. Εδώ όλα τα αποφασίζει το πλοίο. Έπειτα κάθισε στην καρέκλα. Το άχυρο σταματούσε τον κρύο αέρα.

"What time is check-out?" Polly asked. The boat decides everything here. Then she sat in the chair. The straw stopped the cold air.