Vapur Limana Giriyor

Sabah vapuru alçak bir burnu geçerek geldi ve Stromness'e yanaştı; buradaki evler sırtlarını suya dönmüş, üçgen alınlıklarını rüzgâra çevirmiş halde duruyor. Polly ıslak taş döşemeye adım attı ve rüzgârı anında anladı. Bu bir esinti değildi. Bir durumdu. İskelenin ucunda bir çoban köpeği oturmuş, halatları izliyordu. Polly yanına gitti. "Bana yolu gösterebilir misiniz?"

The morning boat came in past a low headland and tied up at Stromness, where the houses stand with their backs to the water and their gable ends turned into the wind. Polly stepped onto wet flagstones and understood the wind at once. It was not a gust. It was a condition. A collie sat at the end of the pier watching the ropes. Polly went over to him. "Can you show me the way?"

Nereye gitmek istediğini sordu, Polly de henüz bilmediğini itiraf etti. Burada bu makul bir cevaptır. Adaların sayısı yetmişe yakın, bunların yaklaşık yirmisinde insan yaşıyor ve hiçbiri kıyıdan uzak değil. Orman yok, rüzgâr kıran ağaç sırası yok, bir çiftlik evinin bacasından daha yüksek hiçbir şey yok. "Otobüse nereden binebileceğimi söyleyebilir misiniz?" diye sordu; köpek başını yokuşun tepesindeki durağa doğru eğdi.

He asked where she wanted to go, and she admitted she did not know yet. That is a reasonable answer here. The islands number close to seventy, about twenty of them lived on, and none sits far from the shore. There is no forest, no shelter belt, nothing taller than a farmhouse chimney. "Could you tell me where I can catch a bus?" she asked, and he tipped his head toward a shelter at the top of the slope.

Sonra yazını şehirlerde geçirmiş bir kuşun hatasını yaptı. "Şehir merkezine yürümek ne kadar sürer?" Çoban köpeği kasabanın bir ucundan öbür ucuna uzanan tek taş döşeli sokağa baktı; sokak yer yer bir arabanın aynalarını katlamasını gerektirecek kadar dar. On bir dakika, dedi, vitrinlere bakmak için durursan.

Then she made the mistake of a bird who has spent a summer in cities. "How long does it take to walk to the city center?" The collie looked along the single flagstone street that runs the length of the town, narrow enough in places for a car to fold in its mirrors. Eleven minutes, he said, if you stop to look in the windows.

"Bugün ilginç bir etkinlik var mı, söyleyebilir misiniz?" Soruyu ciddiye aldı. Feribot tarifesi buranın yerel haberidir, dedi, geri kalan her şey de onunla birlikte gelir. Haftanın ilerleyen günlerinde fok kayalıklarına giden bir tekne vardı. Mahkûmların yaptığı bir şapel vardı. Bir de kum tepesinin altında dört bin yıl yatmış, ta ki bir fırtına o tepeyi alıp götürene kadar orada kalmış bir köy vardı.

"Can you tell me if there are any interesting events today?" He took the question seriously. The ferry timetable is the local news, he said, and everything else arrives with it. There was a boat to the seal skerries later in the week. There was a chapel built by prisoners. There was a village that lay under a sand dune for four thousand years until a storm took the dune away.