Έρχεται το πλοίο

Το πρωινό πλοίο πέρασε ένα χαμηλό ακρωτήρι και έδεσε στο Στρόμνες, εκεί όπου τα σπίτια στέκονται με την πλάτη στο νερό και τα αετώματά τους στραμμένα στον άνεμο. Η Πόλι πάτησε πάνω σε βρεγμένες πλάκες και κατάλαβε αμέσως τον άνεμο. Δεν ήταν ριπή. Ήταν κατάσταση. Ένα κόλεϊ καθόταν στην άκρη της προβλήτας και κοίταζε τα σχοινιά. Η Πόλι πήγε κοντά του. "Μπορείτε να μου δείξετε τον δρόμο;"

The morning boat came in past a low headland and tied up at Stromness, where the houses stand with their backs to the water and their gable ends turned into the wind. Polly stepped onto wet flagstones and understood the wind at once. It was not a gust. It was a condition. A collie sat at the end of the pier watching the ropes. Polly went over to him. "Can you show me the way?"

Τη ρώτησε πού ήθελε να πάει, και εκείνη παραδέχτηκε ότι δεν το ήξερε ακόμη. Εδώ αυτή είναι μια λογική απάντηση. Τα νησιά φτάνουν σχεδόν τα εβδομήντα, περίπου είκοσι από αυτά κατοικούνται, και κανένα δεν βρίσκεται μακριά από την ακτή. Δεν υπάρχει δάσος, ούτε ανεμοφράκτης, τίποτα ψηλότερο από την καμινάδα ενός αγροτόσπιτου. "Θα μπορούσατε να μου πείτε πού μπορώ να πάρω λεωφορείο;" ρώτησε, και εκείνος έγειρε το κεφάλι προς ένα στέγαστρο στην κορυφή της ανηφόρας.

He asked where she wanted to go, and she admitted she did not know yet. That is a reasonable answer here. The islands number close to seventy, about twenty of them lived on, and none sits far from the shore. There is no forest, no shelter belt, nothing taller than a farmhouse chimney. "Could you tell me where I can catch a bus?" she asked, and he tipped his head toward a shelter at the top of the slope.

Έπειτα έκανε το λάθος ενός πουλιού που έχει περάσει ένα καλοκαίρι στις πόλεις. "Πόση ώρα κάνει κανείς με τα πόδια μέχρι το κέντρο της πόλης;" Το κόλεϊ κοίταξε τον μοναδικό πλακόστρωτο δρόμο που διατρέχει όλο το χωριό, τόσο στενό σε σημεία που τα αυτοκίνητα μαζεύουν τους καθρέφτες τους. Έντεκα λεπτά, είπε, αν σταματήσεις να κοιτάξεις τις βιτρίνες.

Then she made the mistake of a bird who has spent a summer in cities. "How long does it take to walk to the city center?" The collie looked along the single flagstone street that runs the length of the town, narrow enough in places for a car to fold in its mirrors. Eleven minutes, he said, if you stop to look in the windows.

"Μπορείτε να μου πείτε αν έχει κάποια ενδιαφέρουσα εκδήλωση σήμερα;" Πήρε την ερώτηση στα σοβαρά. Το δρομολόγιο του φέρι είναι η τοπική είδηση, είπε, και όλα τα υπόλοιπα φτάνουν μαζί του. Υπήρχε μια βάρκα για τα βραχονήσια των φωκιών αργότερα μέσα στην εβδομάδα. Υπήρχε ένα παρεκκλήσι χτισμένο από αιχμαλώτους. Υπήρχε ένα χωριό που έμεινε κάτω από έναν αμμόλοφο τέσσερις χιλιάδες χρόνια, ώσπου μια καταιγίδα πήρε τον αμμόλοφο.

"Can you tell me if there are any interesting events today?" He took the question seriously. The ferry timetable is the local news, he said, and everything else arrives with it. There was a boat to the seal skerries later in the week. There was a chapel built by prisoners. There was a village that lay under a sand dune for four thousand years until a storm took the dune away.