Mgła zamyka się za nią

Ostatniego popołudnia Polly wzniosła się jeszcze raz wysoko nad wybrzeżem, nad tarasami herbacianymi, kraterem z jego dwoma jeziorami i cichym lasem, gdzie priolo wciąż woła głęboko spośród drzew laurowych. Stamtąd z góry wyspa wyglądała dokładnie tak, jak jest: długi łańcuch starych wulkanów, wciąż słabo ciepłych, wciąż powoli stygnących ku zieleni.

On her last afternoon, Polly climbed high above the coast one more time, above the tea terraces, the crater with its two lakes, and the quiet forest where the priolo still calls from deep in the laurel trees. From up there the island looked exactly like what it is: one long chain of old volcanoes, still faintly warm, still slowly cooling into green.

Łodzie rybackie wracały w dole do portu, małe białe kształty ciągnące cienkie ślady na ciemniejącym morzu, a światła zapalały się jedno po drugim wzdłuż nadmorskiej drogi. Zapach dymu z drewna unosił się gdzieś w pobliżu brzegu, mieszając się z ostatnim słonym powietrzem.

Fishing boats were heading back into the harbor below, small white shapes trailing thin wakes across a darkening sea, and lights were coming on one by one along the coast road. The smell of woodsmoke drifted up from somewhere near the shore, mixing with the last of the salt air.

Ławica mgły napłynęła znad oceanu, tak jak robiła to przez cały tydzień, sunąc najpierw nad kraterem, potem nad polami herbacianymi, potem nad samym portem, otulając całą wyspę pod nią z dala od wzroku. Polly widziała już wcześniej, jak to robi, cierpliwie i bez pośpiechu, jakby wyspa wolała znikać powoli niż od razu w całości.

A bank of fog rolled in off the ocean the way it had all week, sliding first over the crater, then the tea fields, then the harbor itself, folding the whole island out of sight beneath her. Polly had watched it do this before, patient and unhurried, as if the island preferred to disappear slowly rather than all at once.

Zawróciła nad otwartą wodą, gdy ostatnie światło wciąż trzymało się horyzontu, zostawiając za sobą wyspę, która wciąż gotowała swoją kolację pod ziemią, wciąż uprawiała swoją herbatę liść po starannym liściu, i która wciąż, gdzieś głęboko w starym lesie, trzymała bezpiecznie małego szarego ptaka.

She turned out over open water while the last of the light held on the horizon, leaving behind an island still cooking its dinner underground, still growing its tea one careful leaf at a time, and still, somewhere deep in an old forest, keeping a small grey bird safe.