மரங்களின் மெதுவான இதயத் துடிப்பு

இரவில், முழுமையான அமைதியில், விஞ்ஞானிகள் மரங்களின் வரிசைகள் மீது லேசர் கதிர்களைச் செலுத்திக் காத்திருந்தார்கள். அவர்களுக்குக் கிடைத்தது ஒரு தாவரத்தை விட ஒரு தூங்கும் விலங்கைப் போலவே இருந்தது. மெதுவான, சீரான ஒரு துடிப்பு, சில மணி நேரங்களுக்கு ஒரு முறை உயர்ந்து தாழ்ந்து, மரம் முழுவதும் ஒரே சமயத்தில் பரவியது.

At night, in complete stillness, scientists pointed lasers at rows of trees and waited. What they found looked less like a plant and more like a sleeping animal: a slow, steady pulse, rising and falling every few hours, moving through the entire tree at once.

கிளைகள் ஏறக்குறைய ஒரு சென்டிமீட்டர் அளவுக்கு ஒரு தாளத்தில் மேலும் கீழும் நகர்ந்தன, மரம் முழுவதும் மெல்ல மூச்சு விடுவது போல. அடி மரமே தண்ணீரைச் சுருக்கி அழுத்தி, சைலம் என்று அழைக்கப்படும் உள் குழாய்கள் வழியாக மேலே தள்ளுகிறது என்று ஆய்வாளர்கள் இப்போது நம்புகிறார்கள், வெறும் செயலற்ற உறிஞ்சுதலை மட்டும் நம்பியிருக்கவில்லை. ஒரு நிமிடத்திற்கு ஏறக்குறைய எழுபது அல்லது எண்பது முறை துடிக்கும் மனித இதயத்தைப் போல அல்லாமல், ஒரு மரத்தின் ஒரு துடிப்பு முடிய பல மணி நேரம் ஆகலாம்.

Branches shifted up and down by roughly a centimetre, rhythmically, as if the whole tree were gently breathing. Researchers now believe the trunk itself may be actively squeezing, helping push water up through internal tubes called xylem rather than simply relying on passive absorption. Unlike a human heartbeat, which repeats around seventy or eighty times a minute, a tree's pulse can take several hours to complete a single cycle.

இது ஒரு விநோதமான எண்ணம். மரங்கள் நிறைந்த ஒரு தோட்டம், ஒவ்வொரு மரமும் தனக்கே உரிய, மிக மெதுவான ஒரு கால அட்டவணையில் அமைதியாகத் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. இருட்டில் சரியான கருவியுடன் நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால் ஒழிய, இது கண்ணுக்கே தெரியாது.

It is a strange thought: a garden full of trees, each one quietly pulsing on its own private, extremely slow schedule, completely invisible unless you happen to be watching in the dark with the right kind of instrument.