Διασχίζοντας τα Ουράλια

Το τρίτο πρωί, το τρένο σταμάτησε στο Γεκατερίνμπουργκ. Η Γκαλίνα είχε ήδη φύγει τη νύχτα. Ο Πάβελ κοιμόταν ακόμα. Δύο νέοι επιβάτες είχαν πάρει τις άδειες κουκέτες: ένας στρατιώτης περίπου είκοσι χρονών με μια στολή τόσο καθαρή που δεν είχε φορεθεί ακόμα, και ένας μεγαλύτερος άντρας με γκριζοκίτρινα μαλλιά και ένα κουτί με αλιευτικά εργαλεία.

On the third morning, the train stopped at Yekaterinburg. Galina had already left in the night. Pavel was still asleep. Two new passengers had taken the empty bunks: a soldier of perhaps twenty in a uniform too clean to have been worn yet, and an older man with grey-yellow hair and a fishing tackle box.

Η Πόλυ πήδηξε στο παράθυρο.

Polly hopped to the window.

Το Γεκατερίνμπουργκ είναι η μεγαλύτερη πόλη στα Ουράλια. Τα Ουράλια Όρη χωρίζουν την Ευρώπη από την Ασία. Δεν είναι ψηλά, περισσότερο μια μακρόστενη φθαρμένη ράχη παρά ένας τοίχος. Αλλά είναι παλιά. Πριν πεντακόσια εκατομμύρια χρόνια, τα Ουράλια ήταν ήδη μια σημαντική οροσειρά. Έχουν φθαρεί για μισό δισεκατομμύριο χρόνια και είναι ακόμα εκεί. Είναι από τα αρχαιότερα βουνά στη Γη.

Yekaterinburg is the largest city in the Urals. The Ural Mountains divide Europe from Asia. They are not high, more a long worn ridge than a wall. But they are old. Five hundred million years ago, the Urals were already a major mountain range. They have been worn down for half a billion years and are still there. They are some of the oldest mountains on Earth.

Η Υπερσιβηρική διασχίζει τα Ουράλια μέσω του Γεκατερίνμπουργκ. Υπάρχει ένας μικρός δείκτης στο χιλιόμετρο 1.777 της γραμμής που λέει ΕΥΡΩΠΗ από τη μία πλευρά και ΑΣΙΑ από την άλλη. Ο ελεγκτής είπε στην Πόλυ, με ένα μικρό χαμόγελο, ότι ο δείκτης ήταν μια τουριστική εφεύρεση. Το πραγματικό σύνορο, γεωγραφικά, δεν ήταν σε καθαρό σημείο. Η διαχωριστική γραμμή τρέχει περίπου κατά μήκος της λεκάνης απορροής του ποταμού Ουράλ.

The Trans-Siberian crosses the Urals through Yekaterinburg. There is a small marker at kilometre 1,777 of the line that says EUROPE on one side and ASIA on the other. The conductor told Polly, with a small smile, that the marker was a tourist invention. The real border, geographically, was not at a clean point. The dividing line runs roughly along the watershed of the Ural River.

Αλλά η συμβολική διάβαση ήταν το σημείο.

But the symbolic crossing was the point.

Ο νέος επιβάτης με το κουτί αλιευτικών εργαλείων το άνοιξε και έβαλε τα δολώματά του στο τραπέζι. Τα τακτοποίησε κατά χρώμα.

The new passenger with the tackle box opened it and laid out his lures on the table. He arranged them by colour.

"Πού ψαρεύετε;" ρώτησε η Πόλυ.

"Where do you fish?" Polly asked.

Αυτός κοίταξε πάνω. "Στη λίμνη Βαϊκάλη," είπε. "Σε τρεις μέρες. Ομούλ. Ο σολομός της Βαϊκάλης. Δεν θα τον βρείτε πουθενά αλλού στον κόσμο." Έδειξε ένα πράσινο-ασημί κουτάλι. "Αυτό χρησιμοποιώ."

He looked up. "Lake Baikal," he said. "In three days. Omul. The salmon of Baikal. You will not find it anywhere else in the world." He pointed at a green-and-silver spoon. "This is what I use."

Λίγες ώρες αργότερα, κοντά στο Περβούραλσκ, το τρένο επιβράδυνε δίπλα από έναν μικρό λευκό οβελίσκο σε ένα ξέφωτο. ΕΥΡΩΠΗ από τη μία πλευρά. ΑΣΙΑ από την άλλη. Τρεις τουρίστες χαιρέτησαν το τρένο. Ο Πάβελ σήκωσε το ένα χέρι από το φορητό του υπολογιστή και χαιρέτησε πίσω.

A few hours later, near Pervouralsk, the train slowed past a small white obelisk in a clearing. EUROPE on one side. ASIA on the other. Three tourists waved at the train. Pavel lifted one hand from his laptop and waved back.

Ο οβελίσκος απομακρύνθηκε. Το τρένο είχε διασχίσει μια ήπειρο όπως διασχίζει κανείς έναν μικρό δρόμο.

The obelisk slid away. The train had crossed a continent the way you might cross a small street.