Φεύγοντας από την Κοιλάδα

Ο Τόμας ήταν πάλι στη βάρδια. Βρήκε την Πόλυ στο κιόσκι του κέντρου επισκεπτών λίγο μετά την ανατολή του ήλιου. Είχε μαζί του ένα φρέσκο θερμός με καφέ. Το άφησε σε ένα παγκάκι και κάθισε.

Tomas was on duty again. He found Polly at the visitor centre kiosk just after sunrise. He had a fresh Thermos of coffee. He set it on a bench and sat down.

Δεν μίλησαν πολύ για λίγο. Η Πόλυ περιποιούνταν τα φτερά της. Το πρωί μύριζε το ποτάμι.

They did not say much for a while. Polly preened her feathers. The morning smelled of the river.

"Φαντάζομαι ότι ετοιμάζεσαι να φύγεις," είπε ο Τόμας.

"I imagine you're moving on," Tomas said.

Η Πόλυ έγειρε το κεφάλι της.

Polly tilted her head.

Της μίλησε για το υπόλοιπο πάρκο. Τα ψηλά βουνά πέρα από τον δρόμο Tioga. Το Hetch Hetchy, την άλλη κοιλάδα προς τα βόρεια, φραγμένη εδώ και καιρό αλλά ακόμα όμορφη. Το άλσος με τις σεκόγιες στα λιβάδια Tuolumne. Μιλούσε για αυτά τα μέρη με ήσυχη υπερηφάνεια.

He told her about the rest of the park. The high country off Tioga Road. Hetch Hetchy, the other valley to the north, dammed long ago but still beautiful. The grove of redwoods up in Tuolumne Meadows. He spoke of these places with quiet pride.

"Αυτό το μέρος δεν σου δείχνει τα πάντα, ακόμα κι αν ζεις εδώ," είπε. "Πιάνεις κομμάτια. Οι άνθρωποι έρχονται για τρεις μέρες και νομίζουν ότι τα είδαν όλα. Είδαν μια καρτ ποστάλ." Ήπιε μια γουλιά καφέ. "Καλύτερα να δεις ένα κομμάτι μέχρι τέλους. Οι πετρίτες; Δεκατέσσερα χρόνια και ακόμα δεν ξέρω τι θα κάνουν αύριο."

"This place doesn't show you everything, even if you live here," he said. "You catch pieces. People come for three days and think they saw it. They saw a postcard." He sipped his coffee. "Better to see one piece all the way through. The peregrines? Fourteen years and I still don't know what they're going to do tomorrow."

Η Πόλυ σκέφτηκε τις βουτιές της από το El Capitan. Δεν είχε προσγειωθεί καθαρά ούτε μια φορά. Είχε επίσης γίνει λιγότερο κακή κάθε φορά. Σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να συνεχίσει να γίνεται λιγότερο κακή για μια ζωή.

Polly thought about her dives off the El Capitan ledge. She had not landed cleanly once. She had also gotten less bad each time. She thought she could keep getting less bad for a lifetime.

Ένα λεωφορείο έφτασε. Το ίδιο πράσινο λεωφορείο. Ο ίδιος οδηγός. "Πήγαινε," είπε ο Τόμας. Σηκώθηκε.

A shuttle bus pulled in. The same green bus. The same driver. "Off you go," Tomas said. He stood up.

Η Πόλυ άνοιξε τα γαλαζοπράσινα φτερά της. Σηκώθηκε από το παγκάκι, έκανε έναν κύκλο πάνω από το κέντρο επισκεπτών και ανέβηκε. Η κοιλάδα έπεσε μακριά. Το El Capitan ήταν στα αριστερά. Το Half Dome στα δεξιά.

Polly stretched her blue-teal wings. She lifted off from the bench, circled once over the visitor centre, and climbed. The valley dropped away. El Capitan stood on the left. Half Dome on the right.

Στην κορυφή, έστριψε δυτικά. Κάτω της, ένας πετρίτης κυνηγούσε ένα μικρό κοπάδι από σβίφτες κατά μήκος του βράχου. Τον παρακολούθησε για μισό λεπτό. Μετά βρήκε τον άνεμο που ήθελε και άφησε να την παρασύρει έξω από το πάρκο.

At the rim, she banked west. Below her, a peregrine was hunting a small flock of swifts along the cliff face. She watched it for half a minute. Then she found the wind she wanted and let it carry her out of the park.