Het leger dat verloor van vogels

Een leger verloor ooit van vogels. Stuur dit naar de vriend die zegt dat geschiedenis saai is. Eind negentienhonderdtweeëndertig verloren tarweboeren in West-Australië hun oogst aan emoes, grote vleugellose vogels die in de duizenden waren gearriveerd op zoek naar water en in plaats daarvan velden vol graan hadden gevonden.

An army once lost to birds. Send this to the friend who says history is dull. In late nineteen thirty-two, wheat farmers in Western Australia were losing their crop to emus, tall flightless birds that had arrived in their thousands looking for water and found fields of grain instead.

De boeren vroegen de overheid om hulp, en de overheid stuurde soldaten met twee mitrailleurs en tienduizend patronen. Op papier was het geen eerlijk gevecht. In de velden verliep het heel anders. Emoes rennen snel, draaien scherp en zijn erg moeilijk te stoppen, en na de eerste salvo's braken de groepen uiteen in kleine verspreide troepjes die gewoon bleven bewegen. De geweren liepen vast. Er werd een vrachtwagen geprobeerd, maar de grond was veel te ruw om vanaf te richten.

The farmers asked the government for help, and the government sent soldiers with two machine guns and ten thousand rounds of ammunition. On paper it was not a fair fight. In the fields it went rather differently. Emus run fast, turn sharply and take a great deal of stopping, and after the first bursts of fire the flocks broke into small scattered groups and simply kept moving. The guns jammed. A truck was tried, and the ground was far too rough to aim from.

Na ongeveer een maand gingen de soldaten naar huis. Minder dan duizend vogels waren gedood van een menigte die vele malen groter was, kranten over de hele wereld hadden een geweldige tijd met het verhaal, en de emoes, die nooit wisten dat er oorlog was verklaard, gingen gewoon weer tarwe eten.

After about a month the soldiers went home. Fewer than one thousand birds had been killed out of a crowd many times that size, newspapers around the world had a wonderful time with the story, and the emus, who never knew that war had been declared, went back to eating the wheat.