Het graan van negentig dagen

De bar in Kirkwall had vijf tafels en een vuur. Polly ging bij de warmte zitten. "Mag ik de menukaart zien?" vroeg ze. Er stonden maar een paar gerechten op de kaart.

The bar in Kirkwall had five tables and a fire. Polly sat near the heat. "Can I see the menu?" she asked. There were only a few things on the card.

"Zou u een lekker gerecht kunnen aanraden?" De eigenaar was een reiger. Ze zei de bannock. Bere is een gerst die hier al honderden jaren groeit. Hij groeit snel, in een korte zomer.

"Could you recommend a good dish?" The owner was a heron. She said the bannock. Bere is a barley grown here for hundreds of years. It grows fast, in a short summer.

"Heeft u vegetarische opties?" vroeg Polly. De reiger wees naar dezelfde regel. Bannock, boter en zachte kaas.

"Do you have vegetarian options?" Polly asked. The heron pointed at the same line. Bannock, butter and soft cheese.

"Mogen we de rekening, alstublieft?" zei Polly. De reiger nam er de tijd voor, en dat is een goed teken. Buiten was de wind bijna weg. Polly liep naar de rode kathedraal.

"Can we get the bill, please?" Polly said. The heron took her time, which is a good sign. Outside, the wind was almost calm. Polly walked up to the red cathedral.