Het Dal Verlaten

Tomas de boswachter kwam bij zonsopgang naar het bezoekerscentrum. Hij had een thermoskan koffie bij zich. Hij ging op een bankje naast Polly zitten.

Tomas the ranger came to the visitor centre at sunrise. He had a Thermos of coffee. He sat on a bench next to Polly.

Ze zeiden niet veel. Polly poetste haar veren. De ochtend rook naar de rivier.

They did not say much. Polly preened her feathers. The morning smelled of the river.

"Je gaat weg," zei Tomas.

"You are leaving," Tomas said.

Polly kantelde haar hoofd.

Polly tilted her head.

Hij vertelde haar over de rest van het park. Het hoogland met zijn meren. Een andere vallei in het noorden. Een bos met hoge bomen.

He told her about the rest of the park. The high country with its lakes. Another valley to the north. A grove of tall trees.

"Deze plek is te groot om in drie dagen te zien," zei hij. "Je ziet alleen stukjes."

"This place is too big to see in three days," he said. "You only see pieces."

Polly dacht aan haar duiken van de klif. Geen van hen was goed. Maar elke keer ging het een beetje beter. Ze kon haar hele leven blijven verbeteren.

Polly thought about her dives off the cliff. None of them were good. But each one was a little better. She could keep getting better for a lifetime.

De groene pendelbus kwam terug. Dezelfde chauffeur. Tomas stond op. "Daar ga je," zei hij.

The green shuttle bus came back. The same driver. Tomas stood up. "Off you go," he said.

Polly strekte haar vleugels. Ze steeg op van het bankje. Ze cirkelde rond het bezoekerscentrum. Ze klom omhoog.

Polly stretched her wings. She lifted off the bench. She circled the visitor centre. She climbed.

Het dal viel weg. El Capitan was aan haar linkerhand. Half Dome was aan haar rechterhand.

The valley dropped away. El Capitan was on her left. Half Dome was on her right.

Bij de rand draaide ze naar het westen. Onder haar joeg een slechtvalk op kleine gierzwaluwen langs de klif. Polly keek toe. Toen vond ze de wind en liet die haar uit het park dragen.

At the rim, she banked west. Below her, a peregrine hunted small swifts along the cliff. Polly watched. Then she found the wind and let it carry her out of the park.