Boş fincan

Bugün Pedro'nun ilk günü. Bir masa alıyor. Bir dizüstü bilgisayar alıyor. Herkes bir toplantıya gidiyor.

It is Pedro's first day. He gets a desk. He gets a laptop. Everyone goes to a meeting.

Masa temiz. Üstünde beyaz bir fincan var. Pedro düşünüyor: belki bir hediyedir. Susamış.

The desk is clean. There is one white cup. He thinks: maybe it is a gift. He is thirsty.

Pedro mutfağa gidiyor. Fincanı suyla dolduruyor. Oturuyor. Sakallı bir adam kapıda duruyor.

Pedro goes to the kitchen. He fills the cup with water. He sits down. A bearded man stands at the door.

"Bu eskiden benim masamdı," diyor. Gülümsüyor. "Ben Diego. Hoş geldin."

"This was my desk before," he says. He smiles. "I am Diego. Welcome."

Pedro'nun yüzü kızarıyor. Fincanı geri veriyor. Diego gülüyor. "Sende kalsın," diyor. "Ama kahve makinesini sor."

Pedro's face turns red. He gives the cup back. Diego laughs. "Keep it," he says. "But ask about the coffee machine."

Sonra Diego ona kahve makinesini gösteriyor. On dakika sürüyor.

Later, Diego shows him the coffee machine. It takes ten minutes.