Ang walang laman na tasa

Unang araw ni Pedro. May nakuha siyang mesa. May nakuha siyang laptop. Pumunta ang lahat sa isang miting.

It is Pedro's first day. He gets a desk. He gets a laptop. Everyone goes to a meeting.

Malinis ang mesa. May isang puting tasa. Naisip niya: baka regalo ito. Nauuhaw siya.

The desk is clean. There is one white cup. He thinks: maybe it is a gift. He is thirsty.

Pumunta si Pedro sa kusina. Pinuno niya ang tasa ng tubig. Umupo siya. May lalaking may balbas na nakatayo sa pintuan.

Pedro goes to the kitchen. He fills the cup with water. He sits down. A bearded man stands at the door.

"Ito ang mesa ko noon," sabi niya. Ngumiti siya. "Ako si Diego. Maligayang pagdating."

"This was my desk before," he says. He smiles. "I am Diego. Welcome."

Namula ang mukha ni Pedro. Ibinalik niya ang tasa. Tumawa si Diego. "Sa iyo na iyan," sabi niya. "Pero magtanong ka tungkol sa makina ng kape."

Pedro's face turns red. He gives the cup back. Diego laughs. "Keep it," he says. "But ask about the coffee machine."

Kalaunan, ipinakita ni Diego sa kanya ang makina ng kape. Sampung minuto ang tagal nito.

Later, Diego shows him the coffee machine. It takes ten minutes.