Halka ve Sabah Vapuru

Brodgar Halkası iki gölün arasındaki dar bir kara boynunda durur; yüksekte hissettirmesinin tek sebebi budur. Taşlar yaklaşık yüz dört metre çapında bir daire çizer ve halka, kayaya oyulmuş bir hendekle kırlıktan ayrılır. Dört ile dört buçuk bin yıl önce dikilmiştir ve bir dünya mirası alanının parçasıdır.

The Ring of Brodgar sits on a narrow neck of land between two lochs, which is the only reason it feels high. The stones stand in a circle about one hundred and four metres across, cut off from the moor by a ditch hacked into solid rock. It was raised between four and four and a half thousand years ago, and it is part of a world heritage site.

Bir zamanlar altmış civarı taş vardı. Şimdi otuz altısı ayakta ve boşluklar da en az taşlar kadar biçimin parçası. Polly halkayı uzun yoldan, dıştan dolaştı; dizlerine kadar funda vardı ve ışık iki yanda suyun üstüne yassı ve geniş yayılıyordu. Hiçbir şeyi bir ziyaretçi için düzenlenmemiş. Başka bir şey için düzenlenmiş ve o şeyin ne olduğu hiçbir yere yazılmamış.

There were around sixty stones once. Thirty-six are standing now, and the gaps are as much of the shape as the stones are. Polly walked the ring the long way, on the outside, with heather to her knees and the light going flat and wide across the water on both sides. Nothing about it is arranged for a visitor. It was arranged for something else, and whatever that was is not recorded anywhere.

Sonra sıradan ayrılma işleri. Liman ofisinde tezgâhın arkasında bir tepeli karabatak ve duvarda basılı bir liste vardı. "Feribot saat kaçta kalkıyor?" diye sordu Polly. "Bunun fiyatı ne kadar?" Kuş satırı bulurken listeye onunla birlikte baktı. "Bir bilet almak istiyorum, lütfen."

Then the ordinary business of leaving. Back at the harbour office there was a shag behind a counter and a printed sheet on the wall. "What time does the ferry leave?" Polly asked. "How much does this cost?" She looked at the sheet with him while he found the line. "I would like to buy a ticket, please."

"Geçiş ne kadar sürüyor?" diye sordu en son ve bileti kaldırdı. Sabah tekne, geldiği aynı alçak burnun önünden geçerek açıldı ve adalar arkasında, Polly'nin onları öğrendiği sırayla alçaldı: tek sokaklı bir kasaba, içinde bir köy olan bir koy, barakalardan yapılmış bir şapel, foklarla dolu bir kaya ve içeride, sudan görünmeyen bir yerde, taşlarının çoğu hâlâ ayakta duran bir halka.

"How long does the crossing take?" she asked last, and put the ticket away. In the morning the boat pulled out past the same low headland it had come in by, and the islands went down behind it in the order she had learned them: a town on one street, a bay with a village in it, a chapel made of huts, a rock full of seals, and inland, out of sight from the water, a circle with most of its stones still up.