Kendi Editörü

Altıncı sabah, Chiara ikisi için de kahve yaptı ve tankın yanındaki sandalyeye oturdu. Pasta, camın bir köşesinden baş aşağı sarkıyordu, vücudunun çanı nazikçe atıyordu. Kolları etrafında yavaş bir çiçek gibi süzülüyordu.

On the sixth morning, Chiara made coffee for both of them and sat down in the chair beside the tank. Pasta was hanging upside down from a corner of the glass, the bell of her body pulsing gently. Her arms drifted around her like a slow flower.

"Sana anlatmak istediğim bir şey daha var," dedi Chiara, "ve bunu yavaşça anlatmak istiyorum çünkü ahtapotlar hakkında bildiğim en tuhaf şey bu."

"There is one more thing I want to tell you," Chiara said, "and I want to tell it slowly, because it is the strangest thing about octopuses I know."

Polly kenara tünemişti.

Polly perched on the rim.

"Ahtapotlar kendi RNA'larını gerçek zamanlı olarak düzenleyebilir," dedi Chiara. "Bu, sürekli yaptıkları bir şey. Hiçbir başka hayvan, bir ahtapot ve birkaç ilgili kafadanbacaklı kadar sık yapmaz bunu."

"Octopuses can edit their own RNA in real time," Chiara said. "It is something they do constantly. No other animal does this at the rate that an octopus and a few related cephalopods do."

Durakladı. Bir sonraki kısmın dikkat gerektirdiğini biliyordu.

She paused. She knew the next part required care.

DNA, bir hayvanın uzun vadeli planıdır. Çok fazla değişmez. RNA ise çalışan kopyadır. Hücre, bir protein inşa etmesi gerektiğinde DNA'dan RNA yapar. Çoğu hayvanda, RNA neredeyse tamamen DNA'ya uyar.

DNA is the long-term blueprint of an animal. It does not change much. RNA is the working copy. The cell makes RNA from DNA when it needs to build a protein. In most animals, the RNA matches the DNA almost exactly.

Ahtapotlarda, RNA uymaz. RNA yapılırken, hücre onun bazı kısımlarını yeniden yazar. Bu düzenlemelerin çoğu, sinir sistemini inşa eden genom bölümlerinde gerçekleşir. Özellikle bir ahtapotun sinir sistemi, bu düzenlemelerle sürekli olarak inşa edilir ve yeniden inşa edilir.

In octopuses, the RNA does not match. As the RNA is being made, the cell rewrites parts of it. Most of these edits happen in the parts of the genome that build the nervous system. The nervous system of an octopus, in particular, is built and rebuilt constantly with these edits.

"Neden?" dedi Chiara, Polly sormadan önce. "Bir teorimiz var. RNA düzenlemesi geri döndürülebilir. DNA mutasyonu ise değil. Bir ahtapot, sinir sistemini suyun sıcaklığına veya yediği yiyeceğin kimyasına göre ayarlayabilir. Kendi beynini uçarken ayarlayabilir. Bedeli ise, genomun kendisinin, uzun vadeli planın, çok fazla evrimleşememiş olmasıdır. Tür, on milyonlarca yıl boyunca aşağı yukarı aynı DNA ile sıkışıp kalmıştır. Kısa vadeli esneklik için uzun vadeli durgunluk ödemişlerdir."

"Why?" Chiara said, before Polly could ask. "We have a theory. RNA editing is reversible. DNA mutation is not. An octopus can adjust its nervous system in response to the temperature of the water or the chemistry of the food it eats. It can tune its own brain on the fly. The cost is that the genome itself, the long-term blueprint, has not been able to evolve much. The species is stuck with the same DNA, more or less, for tens of millions of years. They paid for short-term flexibility with long-term stagnation."

Polly, Pasta'nın süzülüşünü izledi. Ahtapotun vücudu yavaşça atıyordu. Gözlerinin yakınındaki deri, yumuşak bir pembe ve soluk kahverengi dalgasıyla titriyordu.

Polly watched Pasta drift. The octopus's body pulsed slowly. The skin near the eyes flickered through a soft pulse of pinks and pale browns.

"Her bir ahtapot," dedi Chiara, "bizim ve diğer papağanların olmadığı şekilde birbirinden biraz farklı bir hayvandır. Aynı DNA. Ama çalışan mekanizma, her yaşam için, o su ve o yiyecek için taze inşa edilir. Belki de dünyadaki hiçbir hayvanın olmadığı şekilde bireysel beyinlerdir."

"Each individual octopus," Chiara said, "is a slightly different animal from each other one, in a way that you and I and other parrots are not. The same DNA. But the working machinery is built fresh, every life, for that water and that food. They are individual brains in a way that perhaps no other animal on Earth is."

Kahvesini içti.

She drank her coffee.

"Ayrıca," dedi, "aynı labirente verilen iki ahtapotun tamamen farklı yollarla çözebilmesinin nedeni de budur. Pasta, labirenti iki kolunu işbirliği yaparak çözdü. Geçen yıl başka bir ahtapotumuz vardı, üç kol kullandı. Başka biri ise bir saat bekledi ve sonra doğrudan vücudu ile girdi. Aynı problemi aynı beyinle çözmüyorlar. Her biri, kendileri için yaptıkları beyinle çözüyor."

"It is also why," she said, "two octopuses given the same maze can solve it in completely different ways. Pasta solved the maze with two arms cooperating. We had another octopus last year who used three. We had another who waited an hour and then went straight in with the body. They are not solving the same problem with the same brain. They are each solving it with the brain they have made for themselves."

Pasta'nın gözü açılıp kapandı. Kollar süzüldü.

Pasta's eye opened and closed. The arms drifted.

Polly, kendi beynini düşündü. Gerçek zamanlı olarak düzenlenmemişti. Çoğu beynin inşa edildiği gibi bir kez inşa edilmişti ve şimdi sadece onundu. Pasta'nın esnekliğini kıskanmadı. Ama Pasta gibi hayvanların var olduğunu bilmekten çok hoşlandı.

Polly thought about her own brain. It had not been edited in real time. It had been built once, the way most brains are built, and was now simply hers. She did not envy Pasta the flexibility. But she liked very much knowing that animals like Pasta existed.

Chiara ayağa kalktı. "Bir hibe yazmam gerekiyor," dedi. "İstersen sabah onunla kalabilirsin."

Chiara stood up. "I have to go write a grant," she said. "You stay with her for the morning, if you want."

Polly kaldı.

Polly stayed.