பாறைத் திட்டுகளில் ஒரு கூட்டம்

பாறைகளுக்குப் போகும் படகுப் பயணம் குறுகியது. அந்தப் பாறைகள் தாழ்வாகவும் ஈரமாகவும் இருந்தன. சாம்பல் நிற கடல் நாய்கள் அவற்றின் மேல் எங்கும் படுத்திருந்தன. அவை எதுவும் செய்யவில்லை.

The boat to the rocks is short. The rocks are low and wet. Grey seals lay all over them. They were not doing anything.

பாலி ஒரு பெரிய கடல் நாயைத் தேர்ந்தெடுத்தாள். "உங்கள் குடும்பத்தில் எத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள்?" என்று கேட்டாள். அது நீண்ட நேரம் யோசித்தது. இந்தப் பாறையில் இருக்கும் எல்லோரும், என்றது. அடுத்த பாறையில் இருக்கும் எல்லோரும்.

Polly chose a big seal. "How many are there in your family?" she asked. He thought for a long time. Everyone on this rock, he said. And everyone on the next one.

"உங்களுக்கு சகோதரர்கள் அல்லது சகோதரிகள் இருக்கிறார்களா?" கண்டிப்பாக இருப்பார்கள், என்றது. யார் யார் என்று அதற்குத் தெரியாது. ஆர்க்னி தீவுகளில் ஆண்டுக்கு ஏறக்குறைய இருபத்தி இரண்டாயிரம் கடல் நாய்க் குட்டிகள் பிறக்கின்றன.

"Do you have any brothers or sisters?" Almost certainly, he said. He did not know which ones. Orkney has about twenty-two thousand seal pups every year.

பாலி ஒரு வாக்கியத்தை முயற்சித்தாள். "இன்று என் குடும்பத்துடன் நேரம் செலவிட விரும்புகிறேன்." இங்கே அது விநோதமாக ஒலித்தது. பிறகு, "நாங்கள் வெகு தொலைவில் வாழ்ந்தாலும், எப்போதும் ஒருவருடன் ஒருவர் தொடர்பில் இருக்கிறோம்," என்று சொன்னாள். அது இதற்கு அருகில் வருகிறது, என்றது கடல் நாய்.

Polly tried a phrase. "I want to spend time with my family today." It sounded strange here. Then she tried, "Even though we live far apart, we always keep in touch with each other." That is closer, the seal said.