Polly zamawia kawę

To deszcz decyduje za Polly. Zaczyna się w połowie placu, a najbliższe drzwi należą do narożnej kawiarni z zaparowanymi szybami i pasiastą markizą, z której powoli kapie. „Dzień dobry!” Borsuk w muszce podnosi wzrok znad ekspresu, jakby goście w deszczowe dni byli jego ulubionymi.

The rain decided for Polly. It started halfway across the square, and the nearest door was a corner cafe with fogged windows and a striped awning dripping in slow drops. "Hello, good afternoon!" A badger in a bow tie looked up from the coffee machine as if visitors on rainy days were his favorite kind.

„Poproszę kawę z mlekiem. Nie za gorącą, jeśli można.” Borsuk kiwa głową jak ktoś, kto traktuje zamówienie bardzo poważnie, a potem bez słowa przysuwa witrynę. W środku czekają one, złote i posypane cukrem, te słynne. „Czy są churros? Wszyscy o nich mówią.” Udaje obrażonego, że pytanie w ogóle było potrzebne. „Na miejscu, proszę. Chcę usiąść na chwilę przy oknie.”

"A coffee with milk, please. Not too hot, if possible." The badger nodded like someone taking the request very seriously, then slid a glass case forward without a word. Inside, golden and sugared, waited the famous ones. "Do you have churros? Everyone talks about them." He pretended to be offended that the question was even necessary. "For here, please. I want to sit by the window for a while."

Stolik przy oknie przychodzi razem z odgłosem deszczu i paradą spieszących się parasoli. Polly macza, próbuje i rozumie całą okolicę odrobinę lepiej. „Poproszę rachunek. Ile płacę?” Kwota jest mała; odkrycie nie. „Jakie pyszne! Jutro na pewno wrócę.” Borsuk tylko poleruje filiżankę i uśmiecha się, bo słyszał to już wcześniej i zawsze była to prawda.

The window seat came with the sound of rain and a view of umbrellas hurrying past. Polly dipped, tasted, and understood the entire neighborhood a little better. "The check, please. How much do I owe you?" The number was small; the discovery was not. "How delicious! I am definitely coming back tomorrow." The badger just polished a cup and smiled, because he had heard that before, and it was always true.