Pociąg do Granady

Pociąg odjechał z Madrytu o szóstej rano. Połowa miejsc była pusta. Elena wybrała miejsce przy oknie i patrzyła, jak miasto ustępuje miejsca suchym, otwartym polom.

The train left Madrid at six in the morning. Half the seats were empty. Elena chose a window seat and watched the city give way to dry, open fields.

Naprzeciwko niej usiadła kobieta. Była starsza — może sześćdziesiąt lat, może więcej — i miała małą torbę z kanapką zawiniętą w folię aluminiową. Wkrótce zadzwonił jej telefon. Odebrała cicho, ale w pociągu też było bardzo cicho.

A woman sat across from her. She was older — maybe sixty, maybe more — and she had a small bag with a sandwich wrapped in foil. Soon her phone rang. She answered quietly, but the train was very quiet too.

— Nie, jeszcze jej nie powiedziałam — szeptała kobieta. — Powiem, ale nie dzisiaj. Dzisiaj chcę ją tylko zobaczyć. — Pauza. — Ona nie wie, że jestem chora. Proszę, ty też jej nie mów.

"No, I haven't told her yet," the woman whispered. "I will, but not today. Today I just want to see her." A pause. "She doesn't know I'm sick. Please, don't tell her either."

Elena spojrzała przez okno i udawała, że nie słyszy. Ale nie mogła przestać słuchać. Kobieta rozmawiała jeszcze przez kilka minut, potem rozłączyła się i powoli jadła swoją kanapkę.

Elena looked out the window and pretended not to hear. But she could not stop listening. The woman talked for a few minutes more, then hung up and ate her sandwich slowly.

Kiedy pociąg dotarł do Granady, kobieta wstała i spojrzała na Elenę. — Jadę zobaczyć się z wnuczką — powiedziała, jakby wyjaśniała coś, o co Elena już pytała. — Nie widziałam jej przez rok. Miłej podróży.

When the train arrived in Granada, the woman stood up and looked at Elena. "I'm going to see my granddaughter," she said, as if explaining something Elena had already asked. "I haven't seen her in a year. Have a good trip."

Elena patrzyła, jak idzie przez peron i znika w tłumie.

Elena watched her walk down the platform and disappear into the crowd.